بتل کد Battle Codeدارد باز می‌شود…

شروع برنامه‌نویسی

آموزش برنامه‌نویسی در مدرسه: راهنمای معلم‌ها و مدیران

۱۵ دقیقه مطالعه · ۲۸ مهر ۱۴۰۵

فهرست مطالب
  1. چرا برنامه‌نویسی در مدرسه؟
  2. راه‌اندازی کلاس برنامه‌نویسی در مدرسه، قدم‌به‌قدم
  3. کدام دوره برای کدام پایه؟
  4. نمونه‌ی برنامه‌ی یک ترم
  5. مدیریت کلاس با کامپیوتر
  6. ارزیابی و نمره‌دادن در کلاس برنامه‌نویسی
  7. کار گروهی و کدنویسی زنده
  8. ابزارهای معلم در Battle Code
  9. آماده شدن خود معلم
  10. از کجا شروع کنم؟
  11. سؤال‌های پرتکرار

آموزش برنامه‌نویسی در مدرسه با سه تصمیم شروع می‌شود: برای هر پایه چه دوره‌ای مناسب است، کلاس در کدام ساعت و با چه دستگاه‌هایی برگزار می‌شود و معلم چطور آماده می‌شود. برای شروع لازم نیست مدرسه آزمایشگاه پیشرفته داشته باشد؛ یک کلاس با کامپیوترهای معمولی و مرورگر، یک برنامه‌ی درسی روشن و معلمی که خودش یک قدم جلوتر از بچه‌ها باشد کافی است.

این راهنما برای معلم‌ها و مدیرهای مدرسه نوشته شده است. قدم‌به‌قدم می‌گوییم کلاس برنامه‌نویسی را چطور راه بیندازید، کدام دوره برای دبستان، متوسطه اول و متوسطه دوم مناسب است، یک ترم چه شکلی دارد، کلاس را چطور مدیریت کنید، چطور نمره بدهید و ابزارهای معلم در Battle Code چه کمکی می‌کنند.

چرا برنامه‌نویسی در مدرسه؟

برنامه‌نویسی فقط برای کسانی نیست که می‌خواهند برنامه‌نویس شوند. بچه‌ای که برنامه می‌نویسد یاد می‌گیرد یک مسئله‌ی بزرگ را به قدم‌های کوچک بشکند، دقیق فکر کند، اشتباهش را پیدا کند و دوباره امتحان کند. این مهارت‌ها در ریاضی، علوم و حتی نوشتن انشا هم به کار می‌آیند.

مدرسه جای مناسبی برای این یادگیری است، چون بچه‌ها کنار هم‌کلاسی‌هایشان کار می‌کنند، به هم کمک می‌کنند و کارشان را به هم نشان می‌دهند. برای خانواده‌هایی که دسترسی به آموزشگاه ندارند، کلاس مدرسه گاهی تنها فرصت آشنایی با برنامه‌نویسی است.

راه‌اندازی کلاس برنامه‌نویسی در مدرسه، قدم‌به‌قدم

  1. هدف را روشن کنید. آیا می‌خواهید همه‌ی بچه‌های یک پایه آشنا شوند یا گروهی علاقه‌مند را جلو ببرید؟ جواب این سؤال تعیین می‌کند کلاس درسی باشد، فوق‌برنامه یا باشگاه.
  2. زمان را مشخص کنید. یک جلسه‌ی ۶۰ دقیقه‌ای در هفته برای شروع کافی است. دو جلسه‌ی کوتاه در هفته برای بچه‌های کوچک‌تر حتی بهتر است.
  3. معلم را انتخاب کنید. لازم نیست معلم برنامه‌نویس حرفه‌ای باشد، اما باید علاقه داشته باشد و حاضر باشد هر جلسه را قبل از کلاس خودش تمرین کند.
  4. دستگاه‌ها را آماده کنید. کامپیوترهای سایت مدرسه با یک مرورگر به‌روز کافی‌اند. دستگاه‌ها را یک هفته قبل امتحان کنید.
  5. دوره را انتخاب کنید. بر اساس پایه و تجربه‌ی بچه‌ها، از جدول بخش بعد استفاده کنید.
  6. حساب‌ها را بسازید. قبل از جلسه‌ی اول برای همه‌ی بچه‌ها حساب کاربری آماده باشد تا وقت کلاس صرف ثبت‌نام نشود.
  7. با خانواده‌ها حرف بزنید. بگویید کلاس چه هدفی دارد، بچه‌ها چه چیزی می‌سازند و خانواده چطور می‌تواند پیشرفت را ببیند.
  8. با یک ترم آزمایشی شروع کنید. یک پایه یا یک کلاس را انتخاب کنید، تجربه جمع کنید و بعد گسترش دهید.

کامپیوتر، لپ‌تاپ یا گوشی؟

بهترین حالت یک کامپیوتر برای هر دو دانش‌آموز است؛ این همان چیدمانی است که برای کار دونفره هم لازم داریم. ابزارهایی که کد را در خود مرورگر اجرا می‌کنند، نیاز به نصب نرم‌افزار روی هر دستگاه را از بین می‌برند و کار مسئول سایت مدرسه را خیلی راحت‌تر می‌کنند.

گوشی برای دیدن درس، جواب دادن به سؤال‌های کلاسی و دیدن پروژه‌ی دیگران مفید است، اما نوشتن کد با صفحه‌کلید گوشی کند و خسته‌کننده است. اگر مدرسه فقط گوشی در اختیار دارد، دوره‌هایی را انتخاب کنید که تایپ کمتری دارند، کدنویسی اصلی را با پروژکتور و کامپیوتر معلم به‌صورت گروهی انجام دهید و هر وقت ممکن شد کیبورد اضافه کنید.

کدام دوره برای کدام پایه؟

مقطعسن تقریبیدوره‌ی پیشنهادیچرا
دبستان، اول تا سوم۷ تا ۹ سالقدم اول، پایتون کودکانفکر الگوریتمی بدون تایپ، بعد نقاشی با کد
دبستان، چهارم تا ششم۱۰ تا ۱۲ سالقدم اول یا شروع دوره‌ی اصلی پایتونآمادگی برای کد متنی
متوسطه اول۱۲ تا ۱۵ سالپایتون، طراحی وب، بازی‌سازیساختن محصول دیدنی: بازی و سایت
متوسطه دوم۱۵ تا ۱۸ سالپایتون حرفه‌ای، هوش مصنوعی، امنیت سایبریعمق، پروژه‌ی جدی و آمادگی برای رشته‌های تخصصی

در Battle Code هر کدام از این‌ها یک دوره‌ی جداست. قدم اول در ۱۲ جلسه الگوریتم، فلوچارت، تصمیم و تکرار را بدون تایپ یاد می‌دهد و در جلسه‌ی آخر از فلوچارت به کد می‌رسد. پایتون کودکان برای ۷ تا ۹ سال با لاک‌پشت (Turtle) نقاشی می‌کند. برای متوسطه اول دوره‌ی اصلی پایتون، دوره‌ی بازی‌سازی با Pygame Zero و دوره‌ی طراحی وب با HTML، CSS و JavaScript وجود دارد و برای متوسطه دوم پایتون حرفه‌ای (برای ۱۵ سال به بالا)، هوش مصنوعی با پایتون و امنیت سایبری دفاعی.

طرح سالانه برای پایه‌های هفتم، هشتم و نهم

برای متوسطه اول، Battle Code طرح سالانه‌ی آماده دارد: پایه‌ی هفتم، پایه‌ی هشتم در دو مسیر (ادامه برای کلاسی که هفتم را در Battle Code گذرانده و سال اول برای کلاسی که تازه شروع می‌کند) و پایه‌ی نهم. هر طرح حدود ۳۰ جلسه‌ی ۶۰ دقیقه‌ای است که درس‌های پایتون، کارگاه‌های هوش مصنوعی و جلسه‌های پروژه را کنار هم می‌گذارد. طرح هر پایه نقشه‌ی سال، قاعده‌های کلاس، روش نمره‌دهی و جزوه‌ی هر جلسه را دارد. طرح پایه‌های دهم تا دوازدهم هنوز آماده نشده است.

نمونه‌ی برنامه‌ی یک ترم

متوسطه اول: نیم‌سال اول پایه‌ی هفتم

این جدول از طرح سالانه‌ی پایه‌ی هفتم در Battle Code برداشته شده است. ببینید چطور درس‌های پایتون، بازی، سایت و هوش مصنوعی یکی در میان می‌آیند تا هیچ موضوعی خسته‌کننده نشود:

جلسهموضوع
۱پایتون: چاپ کردن و متغیر
۲بازی من: ایده‌نامه، پنجره و شکل‌ها
۳هوش مصنوعی ۱: هوش مصنوعی چیست و شخصیت بازی من
۴بازی من: بازیگر و حرکت
۵پایتون: ورودی و تبدیل متن به عدد
۶بازی من نسخه‌ی ۱: کیبورد و انتشار
۷پروژه: ماشین‌حساب شخصی
۸سایت من: صفحه، فهرست و متن
۹هوش مصنوعی ۲: پس‌زمینه و آیتم‌ها برای بازی
۱۰سایت من منتشر می‌شود
۱۱پایتون: درست یا غلط و if / elif / else
۱۲بازی من: موس و برخورد
۱۳هوش مصنوعی ۳: تولید متن، مقایسه و ویرایش
۱۴پایتون: while و عدد تصادفی
۱۵امتحان نیم‌سال

قالب یک جلسه‌ی ۶۰ دقیقه‌ای

زمانکار
دقیقه‌ی ۰ تا ۵مرور سریع: چند کد کوتاه، پیش‌بینی بچه‌ها، بعد اجرا
دقیقه‌ی ۵ تا ۴۵دو درس کوتاه (کد زنده‌ی معلم و تمرین دونفره) یا یک درس و یک پروژه
دقیقه‌ی ۴۵ تا ۵۷مینی‌پروژه: چیزی که امروز ساخته شد به بازی یا سایت خود بچه اضافه می‌شود
دقیقه‌ی ۵۷ تا ۶۰برگه‌ی خروج و مأموریت هفته

دبستان: یک ترم ۲۰ جلسه‌ای

برای دبستان یک ترکیب ساده جواب می‌دهد: ۱۲ جلسه‌ی قدم اول برای فکر الگوریتمی (ترتیب، الگوریتم، فلوچارت، تصمیم، تکرار و جعبه‌های حافظه) و بعد ۸ جلسه‌ی پایتون کودکان که با لاک‌پشت شروع می‌شود، به رنگ‌ها و تکرار می‌رسد و با پروژه‌ی «ربات مهربان» تمام می‌شود. در کنار این‌ها، چند دقیقه تمرین تایپ در هر جلسه کمک می‌کند بچه‌ها برای کد متنی آماده شوند.

مدیریت کلاس با کامپیوتر

کلاسی که هر بچه پشت یک صفحه نشسته، اگر قانون نداشته باشد، خیلی زود به سی کار جدا تبدیل می‌شود. این قاعده‌ها کمک می‌کنند کلاس یکپارچه بماند.

قانون‌های ساده‌ی کلاس

  • وقتی معلم حرف می‌زند، صفحه‌ها پایین. «صفحه پایین» یعنی دست از موس و کیبورد برداشته شود و نگاه به معلم باشد.
  • توضیح معلم کوتاه است. هیچ توضیحی بیشتر از چند دقیقه طول نکشد؛ بعد بچه‌ها خودشان کار کنند.
  • اول پیش‌بینی، بعد اجرا. قبل از اجرای هر کد روی پروژکتور، از کلاس بپرسید چه اتفاقی می‌افتد.
  • خطا ترسناک نیست. پیام خطا را با هم بخوانید. یک جمله‌ی ثابت کلاس کمک می‌کند: «خطا دیدیم، نمی‌ترسیم، می‌خوانیم».
  • کد مال خود بچه است. کپی کردن از هم‌کلاسی ممنوع، کمک گرفتن و پرسیدن آزاد.

پیش‌بینی قبل از اجرا: یک نمونه

این کد را روی پروژکتور بگذارید و قبل از اجرا از بچه‌ها بخواهید خروجی را روی کاغذ بنویسند:

for i in range(1, 4):
    print("*" * i)

خروجی سه خط است: یک ستاره، دو ستاره و سه ستاره. بچه‌هایی که فکر می‌کنند چهار خط چاپ می‌شود، همان‌جا یاد می‌گیرند که range(1, 4) عدد ۴ را شامل نمی‌شود. این بحث دو دقیقه‌ای اغلب از ده دقیقه توضیح مؤثرتر است.

از خطا درس بسازید

یکی از رایج‌ترین خطاهای بچه‌ها در جلسه‌های اول پایتون این است:

age = input("How old are you? ")
print(age + 1)

پایتون خطای TypeError می‌دهد، چون input همیشه متن برمی‌گرداند و متن را نمی‌شود با عدد جمع کرد. راه درست print(int(age) + 1) است. این خطا را عمداً روی پروژکتور بسازید و با کلاس پیام خطا را بخوانید. بچه‌ها یاد می‌گیرند پیام خطا دشمن نیست، راهنماست.

دونفره پشت یک کامپیوتر

کار دونفره (pair programming) هم مشکل کمبود دستگاه را حل می‌کند و هم یادگیری را بیشتر می‌کند. یک نفر «راننده» است و تایپ می‌کند، دیگری «راهنما» است و کد را می‌خواند و پیشنهاد می‌دهد. هر چند دقیقه جایشان عوض می‌شود. یک بچه‌ی باتجربه‌تر را کنار یک تازه‌کار بگذارید و هر چند هفته جفت‌ها را عوض کنید.

زودتمام‌کرده‌ها و گیرکرده‌ها

در هر کلاسی بچه‌هایی هستند که در پنج دقیقه تمام می‌کنند و بچه‌هایی که در قدم اول گیر می‌کنند. برای اولی‌ها از قبل یک «نردبان» آماده کنید: چالش سخت‌تر، ارتقای پروژه یا تمرین اضافه. برای دومی‌ها یک راهنمایی کوتاه یا نمونه‌ی نیمه‌کاره. معلمی که می‌داند زودتمام‌کرده را کجا بفرستد، کلاس آرام‌تری دارد.

ارزیابی و نمره‌دادن در کلاس برنامه‌نویسی

نمره‌ی کلاس برنامه‌نویسی نباید فقط از یک امتحان بیاید. بهتر است ترکیبی از پروژه، کار مستمر و امتحان باشد تا بچه‌ای که در امتحان استرس دارد ولی هر هفته کار کرده، دیده شود. طرح پایه‌ی هفتم در Battle Code نمره‌ی ۲۰ را این‌طور تقسیم می‌کند:

بخشنمره
بازی من (سه نسخه با چک‌لیست)۴
سایت من و کارت بازیکن۲
پروژه‌های پایتون: ماشین‌حساب، حدس عدد، آزمون‌ساز۳
شش کارگاه هوش مصنوعی۲
امتحان نیم‌سال۳
امتحان پایان سال۳٫۵
برگه‌های خروج و مأموریت هفته۱٫۵
جشنواره‌ی پایان سال۱

چند نکته برای ارزیابی بهتر:

  • چک‌لیست روشن: قبل از شروع هر پروژه بگویید چه چیزهایی نمره دارد، مثلاً «بازی امتیاز دارد»، «بازی پایان دارد»، «کد اسم‌گذاری خوانا دارد».
  • برگه‌ی خروج: یک سؤال کوتاه در پایان هر جلسه نشان می‌دهد چه کسی درس را گرفته و چه کسی جلسه‌ی بعد کمک لازم دارد.
  • توضیح شفاهی: از بچه بخواهید کدش را توضیح دهد. کسی که کد را خودش نوشته، می‌تواند بگوید هر خط چه می‌کند.
  • مراقب کپی باشید: ابزارهای تشخیص کپی کمک می‌کنند، اما گفت‌وگو با بچه درباره‌ی کدش مطمئن‌ترین راه است.

کار گروهی و کدنویسی زنده

برنامه‌نویسی در دنیای واقعی کاری گروهی است و کلاس مدرسه بهترین جا برای تمرین آن است.

گروه‌بندی

گروه‌های ۳ تا ۵ نفره بهتر کار می‌کنند. بچه‌های باتجربه و تازه‌کار را در یک گروه بگذارید تا به هم یاد بدهند. در Battle Code، معلم داخل کلاس تب «گروه‌ها» را باز می‌کند، با دکمه‌ی «تیم تازه» تیم می‌سازد و اسم بچه‌ها را انتخاب می‌کند. هر دانش‌آموز فقط در یک تیم است و امتیاز تیم جمع امتیاز اعضای آن است. هر دقیقه کار گروهی در صفحه‌ی گروه یا اتاق لایو گروه هم ۲ امتیاز دارد، پس همکاری واقعاً به چشم می‌آید. معلم می‌تواند بین تیم‌ها مسابقه‌ی سؤالی یا کدی هم برگزار کند. جزئیات در راهنمای گروه‌بندی آمده است.

کدنویسی زنده‌ی گروهی

در کدنویسی زنده چند نفر هم‌زمان روی یک کد می‌نویسند و هر چه یکی تایپ می‌کند، همان لحظه برای بقیه دیده می‌شود. در Battle Code دانش‌آموز از «گروه من» دکمه‌ی «کد زدن لایو با هم» را می‌زند و هم‌تیمی‌ها وارد همان اتاق می‌شوند. در هر صفحه‌ی کدنویسی هم دکمه‌ی «زنده» یک لینک می‌سازد که می‌شود به هم‌تیمی‌ها یا معلم داد. معلم با همان لینک وارد اتاق می‌شود، کد بچه‌ها را می‌بیند و کنارشان کمک می‌کند. توضیح کامل در راهنمای کدنویسی لایو هست.

برای این‌که کار زنده به هرج‌ومرج تبدیل نشود، قانون بگذارید: نوبتی بنویسید، یک نفر راننده باشد و بقیه راهنما، هر چند دقیقه جا عوض کنید و هیچ‌کس کد دیگری را پاک نکند.

کد زنده‌ی معلم

«کد زنده» معنای دیگری هم دارد: معلم جلوی چشم کلاس، روی پروژکتور، کد می‌نویسد. این کار از نشان دادن کد آماده خیلی بهتر است، چون بچه‌ها می‌بینند معلم هم اشتباه می‌کند، پیام خطا را می‌خواند و درستش می‌کند. آرام بنویسید، بلند فکر کنید و قبل از هر اجرا از کلاس پیش‌بینی بخواهید.

ابزارهای معلم در Battle Code

ابزارهای معلم در پنل معلم جمع شده‌اند و راهنمای معلم‌ها قدم‌به‌قدم توضیحشان می‌دهد. خلاصه‌ی کار این است:

  1. حساب معلم: هر معلم می‌تواند خودش در ثبت‌نام «معلمم» را انتخاب کند و رایگان کلاس بسازد. مدرسه‌ها و آموزشگاه‌ها هم می‌توانند به info@battlecode.ir پیام بدهند تا برای همه‌ی معلم‌هایشان یک‌جا حساب ساخته شود.
  2. ساختن کلاس: از منوی بالا «طرح درس و کلاس‌های من» و بعد دکمه‌ی کلاس تازه. یک اسم مثل «پایتون ۸.۲ سه‌شنبه» کافی است. پایه (هفتم تا دوازدهم) را هم انتخاب کنید یا بگذارید از عدد اسم کلاس حدس زده شود.
  3. اضافه کردن دانش‌آموزها: سه راه هست: کد کلاس را به بچه‌ها بدهید تا خودشان عضو شوند، نام کاربری هر کدام را وارد کنید، یا لیست اسم‌ها را بچسبانید تا برای همه حساب و رمز ساخته شود. رمزها فقط یک بار نشان داده می‌شوند، پس همان لحظه چاپ یا کپی کنید.
  4. طرح درس کلاس: درس کلاس، جلسه‌ی بعد، روز و ساعت و یک توضیح کوتاه را می‌نویسید و مدیر سایت هم آن را می‌بیند.
  5. ابزارهای هر جلسه: دفتر روزانه (مثبت، نمره و یادداشت)، دفتر کلاس، تمرین و تکلیف، سؤال زنده، آزمون، تشخیص کپی و رسانه، همه در تب‌های همان کلاس.
  6. کارهای فرستاده: بچه‌ها هر کدی را می‌توانند برای معلم بفرستند و جواب معلم را می‌خوانند.
  7. جدول برترین‌ها: هر کلاس جدول خودش را دارد و معلم می‌تواند نمایش آن را برای دانش‌آموزها روشن یا خاموش کند. اگر پایه‌ی کلاس انتخاب شده باشد، بچه‌ها با هم‌پایه‌ای‌های کلاس‌های دیگر هم مقایسه می‌شوند.
  8. گزارش ماهانه: برای هر دانش‌آموز گزارشی ماهانه از فعالیت، نمره‌ها، تکلیف‌ها و پیام معلم که چاپ می‌شود و می‌توان لینکش را به خانواده داد.

طرح درس‌های آماده

بخش «طرح درس» در پنل معلم برای جلسه‌های دوره‌های پایتون، وب، قدم اول، بازی‌سازی، هوش مصنوعی و امنیت سایبری طرح درس آماده دارد. هر طرح دو نسخه دارد: Starter برای زیر ۱۵ سال در ۳۰ دقیقه و Pro برای ۱۵ سال به بالا در ۴۵ دقیقه. در هر طرح این بخش‌ها هست: هدف‌های جلسه، کارهای قبل از کلاس، واژه‌های کلیدی، برنامه‌ی دقیقه‌به‌دقیقه (معلم چه می‌کند، چه می‌گوید و بچه‌ها چه می‌کنند)، اشتباه‌های رایج و واکنش معلم، کمک برای کسی که گیر کرده، کار برای کسی که زود تمام کرده، برگه‌ی خروج، تمرین خانه و جواب چالش‌های جلسه که فقط معلم می‌بیند.

آماده شدن خود معلم

معلم برنامه‌نویسی لازم نیست همه‌چیز را بداند، اما باید یک قدم جلوتر از کلاس باشد. این کارها آمادگی را خیلی بیشتر می‌کنند:

  • هر جلسه را قبل از کلاس خودتان حل کنید. درس و چالش‌ها را مثل یک دانش‌آموز انجام دهید تا بدانید بچه‌ها کجا گیر می‌کنند.
  • طرح درس را بخوانید. بخش اشتباه‌های رایج را با دقت بخوانید؛ بیشتر سؤال‌های کلاس همان‌جاست.
  • برنامه‌ی جایگزین داشته باشید. اگر اینترنت یا برق قطع شد، یک فعالیت بدون کامپیوتر، مثل یک تمرین فلوچارت روی کاغذ، آماده باشد.
  • تایپ خودتان را تقویت کنید. معلمی که روی پروژکتور سریع و بی‌غلط تایپ می‌کند، کد زنده را روان‌تر نشان می‌دهد. بتل‌تایپ برای این کار هست و مقاله‌ی آموزش تایپ ده‌انگشتی روش کامل را توضیح می‌دهد.
  • از بچه‌ها یاد بگیرید. گاهی دانش‌آموزی راهی بهتر پیدا می‌کند. گفتن «این را نمی‌دانستم، بیا با هم ببینیم» به بچه‌ها یاد می‌دهد که یادگیری تمام نمی‌شود.
  • یادداشت بنویسید. بعد از هر جلسه دو خط بنویسید: چه چیزی خوب پیش رفت و چه چیزی را دفعه‌ی بعد عوض می‌کنید.

از کجا شروع کنم؟

اگر مدیر مدرسه هستید، اول یک معلم علاقه‌مند پیدا کنید و یک پایه را برای ترم آزمایشی انتخاب کنید. اگر معلم هستید، از راهنمای معلم‌ها شروع کنید، یک کلاس آزمایشی بسازید و چند جلسه‌ی اول دوره‌ی مورد نظرتان را خودتان به‌عنوان دانش‌آموز بگذرانید. برای آشنایی خانواده‌ها هم مقاله‌ی کلاس برنامه‌نویسی برای کودکان و نوجوانان را برایشان بفرستید.

سؤال‌های پرتکرار

معلم کلاس برنامه‌نویسی حتماً باید برنامه‌نویس باشد؟

نه. معلمی که علاقه دارد و هر جلسه را قبل از کلاس خودش تمرین می‌کند، می‌تواند کلاس خوبی برگزار کند، به‌خصوص اگر طرح درس آماده داشته باشد. با گذشت هر ترم، تجربه‌ی خود معلم هم بیشتر می‌شود.

کلاس برنامه‌نویسی در مدرسه را از چه پایه‌ای شروع کنیم؟

از دبستان هم می‌شود شروع کرد، به شرطی که دوره مناسب سن باشد. در پایه‌های اول دبستان فعالیت‌های بدون تایپ و نقاشی با کد بهتر جواب می‌دهد و کد متنی کامل‌تر را می‌شود از پایان دبستان و متوسطه اول شروع کرد.

اگر مدرسه کامپیوتر کافی ندارد چه کنیم؟

کار دونفره پشت یک کامپیوتر هم مشکل کمبود دستگاه را کم می‌کند و هم یادگیری را بهتر می‌کند. اگر حتی این ممکن نیست، کدنویسی گروهی با کامپیوتر معلم و پروژکتور و دوره‌هایی که تایپ کمتری دارند گزینه‌های خوبی برای شروع‌اند.

هر هفته چند جلسه برنامه‌نویسی لازم است؟

یک جلسه‌ی ۶۰ دقیقه‌ای در هفته برای شروع کافی است، به شرطی که بچه‌ها بین جلسه‌ها کمی تمرین کنند. برای بچه‌های کوچک‌تر دو جلسه‌ی کوتاه‌تر در هفته معمولاً از یک جلسه‌ی طولانی بهتر است.

به کلاس برنامه‌نویسی چطور نمره بدهیم؟

بهتر است نمره ترکیبی از پروژه‌ها، کار مستمر هر جلسه و امتحان باشد. چک‌لیست روشن برای هر پروژه و توضیح شفاهی کد توسط خود دانش‌آموز کمک می‌کند نمره منصفانه باشد و کپی کردن هم کمتر شود.

همین حالا روی Battle Code تمرین کن

مقاله‌های دیگر

همه‌ی مقاله‌ها