بتل کد Battle Codeدارد باز می‌شود…

جلسه‌ی 32: پروژه: چت دو نفره Project: Two-Person Chat

همه‌چیز را در یک برنامه جمع می‌کنیم: یک چت شبیه‌سازی‌شده که فرستنده و گیرنده دو تابع‌اند و پیام‌ها از یک لیست رد می‌شوند. هر پیام با XOR رمز می‌شود، یک برچسب HMAC-مانند می‌گیرد، پیام دست‌کاری‌شده رد می‌شود و در آخر متن گفت‌وگو چاپ می‌شود.

در این جلسه یاد می‌گیری

درس

⚠️ این چت کاملاً داخل یک برنامه است: نه سوکت، نه اینترنت، نه پیام واقعی. هدف فهمیدن این است که پیام‌رسان‌های امن چه می‌کنند. خواندن یا تغییر پیام‌های دیگران (حتی در شبکه‌ی وای‌فای خانه) بدون اجازه، جرم است. رمز XOR با یک بایت هم فقط برای یادگیری است، نه برای محافظت از چیزی واقعی.

طرح: network یک لیست است. تابع send(text) پیام را رمز می‌کند، برچسب می‌زند و یک دیکشنری {"data": hex, "tag": tag} را به لیست اضافه می‌کند. تابع receive(packet) برچسب را بررسی می‌کند و اگر درست بود پیام را باز می‌کند، وگرنه None می‌دهد. کلید رمز KEY = 42 و کلید برچسب TAG_KEY = b"key7" را هر دو طرف از قبل دارند.

KEY = 42
TAG_KEY = b"key7"
network = []

قدم ۱، رمز XOR روی بایت‌ها: text.encode() بایت‌ها را می‌دهد؛ هر بایت را با ^ KEY عوض می‌کنیم و با .hex() به متن قابل‌چاپ تبدیل می‌کنیم. XOR برگشت‌پذیر است: همان عمل روی خروجی، ورودی را پس می‌دهد. bytes.fromhex هگز را دوباره بایت می‌کند.

def encrypt(text):
    return bytes(b ^ KEY for b in text.encode()).hex()

def decrypt(hex_text):
    return bytes(b ^ KEY for b in bytes.fromhex(hex_text)).decode()

print(encrypt("hi there"))                   # 42430a5e424f584f
print(decrypt("42430a5e424f584f"))           # hi there

قدم ۲، برچسب: رمز کردن جلوی خواندن را می‌گیرد ولی جلوی تغییر را نه؛ کسی می‌تواند بایت‌ها را عوض کند. برچسب HMAC-مانند: sha256(TAG_KEY + text.encode())، ۱۲ حرف اول. چون مهاجم TAG_KEY را ندارد، نمی‌تواند برای پیام تغییریافته برچسب درست بسازد. (HMAC واقعی کمی پیچیده‌تر است و در ماژول hmac پایتون آماده است.)

import hashlib

def make_tag(text):
    return hashlib.sha256(TAG_KEY + text.encode()).hexdigest()[:12]

print(make_tag("hi there"))     # e2b129f464a5

قدم ۳ و ۴، فرستادن و گرفتن: send بسته می‌سازد و به network اضافه می‌کند. receive اول رمز را باز می‌کند، بعد برچسب متن بازشده را دوباره می‌سازد و با برچسب بسته مقایسه می‌کند. برای آزمایش، یک بسته را در راه دست‌کاری می‌کنیم: دو کاراکتر هگز را عوض می‌کنیم؛ گیرنده متن دیگری می‌بیند، برچسب نمی‌خواند و بسته رد می‌شود.

def send(sender, text):
    network.append({"from": sender, "data": encrypt(text), "tag": make_tag(text)})

def receive(packet):
    text = decrypt(packet["data"])
    if make_tag(text) != packet["tag"]:
        return None
    return text

اشتباه‌های رایج: ۱) برچسب را روی هگز زدن ولی هنگام بررسی روی متن (یا برعکس)؛ هر دو طرف باید روی یک چیز حساب کنند. ۲) .decode() روی بایت‌های دست‌کاری‌شده می‌تواند خطا بدهد؛ در پروژه‌ی ما فقط رقم‌ها عوض می‌شوند تا متن معتبر بماند. ۳) فراموش کردن b در b"key7": بایت و متن را نمی‌شود چسباند. ۴) چاپ پیام رمزشده به جای متن باز در گفت‌وگو.

مثال‌های این جلسه

چالش‌ها

  1. Step 1: XOR Encrypt (آسان)
  2. Step 2: The Tag (متوسط)
  3. Step 3: Send and Receive (متوسط)
  4. Step 4: Tamper and Transcript (سخت)
  5. Tag Check (سخت)
  6. Transcript Filter (متوسط)

بیشتر بخوان

← جلسه‌ی 31: شبکه از بالا جلسه‌ی 33: لاگ بخوان →