بتل کد Battle Codeدارد باز می‌شود…

نوع‌ها

هر زبان با نوع‌ها رفتار خودش را دارد. این هشت کلمه را وقتی پایتون و جاوااسکریپت را با TypeScript، Java یا C مقایسه می‌کنند، زیاد می‌شنوی.

have to و don't have to

have to یعنی «مجبور بودن»: Do I have to write every type? یعنی «مجبورم همه‌ی نوع‌ها را بنویسم؟». منفی‌اش don't have to یعنی «لازم نیست»، نه «نباید». You don't have to write the type یعنی لازم نیست بنویسی؛ ولی You must not یعنی اجازه نداری.

هشت کلمه‌ی این درس

static typing (اِستَتیک تایپینگ): نوع‌دهی ایستا؛ نوع‌ها پیش از اجرا مشخص و بررسی می‌شوند

static یعنی «ثابت، بی‌حرکت». در static typing نوع هر متغیر پیش از اجرا مشخص است و عوض نمی‌شود، و کامپایلر یا ابزار بررسی اشتباه نوع را قبل از اجرای برنامه می‌گیرد. Java، C، Go و TypeScript این‌طورند. کمی بیشتر می‌نویسی، ولی خیلی از باگ‌ها قبل از رسیدن به کاربر پیدا می‌شوند.

TypeScript adds static typing to JavaScript.

TypeScript نوع‌دهی ایستا را به جاوااسکریپت اضافه می‌کند.

dynamic typing (داینَمیک تایپینگ): نوع‌دهی پویا؛ نوع متغیر هنگام اجرا معلوم می‌شود و عوض‌شدنی است

dynamic یعنی «پویا، در حال تغییر». در dynamic typing لازم نیست نوع متغیر را بنویسی؛ زبان هنگام اجرا از روی مقدار می‌فهمد، و همان متغیر می‌تواند یک بار عدد باشد و بار بعد رشته. Python و JavaScript این‌طورند. نوشتن سریع‌تر است، ولی اشتباه نوع فقط وقتی پیدا می‌شود که همان خط اجرا شود.

With dynamic typing, the same variable can hold a number and then a string.

با نوع‌دهی پویا، یک متغیر می‌تواند اول عدد و بعد رشته نگه دارد.

type casting (تایپ کَستینگ): تبدیل یک مقدار به نوعی دیگر

cast یعنی «قالب‌ریزی»، مثل ریختن فلز داغ در قالب تا شکل تازه بگیرد. type casting یعنی خودت یک مقدار را از یک نوع به نوع دیگر تبدیل کنی: رشته‌ی "42" به عدد 42، یا عدد به رشته. input در پایتون همیشه رشته می‌دهد، پس برای حساب کردن باید int یا float رویش بزنی.

You need type casting here because input() always returns a string.

این‌جا تبدیل نوع لازم داری، چون input همیشه رشته برمی‌گرداند.

type inference (تایپ اینفِرِنس): فهمیدن خودکار نوع از روی مقدار

infer یعنی «نتیجه گرفتن» یا «از روی نشانه‌ها فهمیدن». type inference یعنی زبان یا ادیتور، بدون این‌که نوع را بنویسی، از روی مقدار بفهمد متغیر چه نوعی است. در TypeScript اگر بنویسی let n = 5، خودش می‌فهمد n عدد است و بعداً رشته قبول نمی‌کند. کد کوتاه می‌ماند و امنیت نوع هم سر جایش است.

Thanks to type inference, you rarely need to write the type yourself.

به لطف استنتاج نوع، کم پیش می‌آید که لازم باشد نوع را خودت بنویسی.

generic (جِنِریک): تابع یا کلاسی که برای هر نوعی کار می‌کند و نوعش را بعداً می‌گیرد

generic در انگلیسی یعنی «عمومی، بی‌برند»، مثل داروی ژنریک که مال یک شرکت خاص نیست. در زبان‌های نوع‌دار، generic تابع یا کلاسی است که برای هر نوعی کار می‌کند و نوع دقیق را مثل یک پارامتر می‌گیرد، معمولاً با حرف T داخل < >. مثلاً list[int] در پایتون یا Array<string> در TypeScript یعنی «لیست، ولی فقط از این نوع».

Make the function generic so it works with numbers and strings.

تابع را generic کن تا هم با عدد کار کند و هم با رشته.

enum (ای‌نِم): نوعی با چند مقدار ثابت و اسم‌دار

enum کوتاه‌شده‌ی enumeration است، یعنی «برشمردن، یکی‌یکی نام بردن». enum نوعی است که فقط چند مقدار مشخص و اسم‌دار دارد، مثل روزهای هفته، رنگ‌های چراغ راهنما یا وضعیت یک سفارش. به‌جای این‌که در کد عددهای بی‌معنی مثل 0 و 1 بنویسی، اسم می‌نویسی و اشتباه تایپی هم زود پیدا می‌شود.

Use an enum for the order status instead of plain strings.

برای وضعیت سفارش به‌جای رشته‌های ساده از enum استفاده کن.

union type (یونیِن تایپ): نوعی که می‌تواند این یا آن نوع باشد

union یعنی «اتحاد» یا «به هم پیوستن». union type نوعی است که می‌گوید یک مقدار ممکن است از چند نوع باشد، مثلاً «عدد یا رشته». در TypeScript با | می‌نویسند: number | string، و در پایتون ۳.۱۰ به بعد هم int | str. قبل از کار با چنین مقداری معمولاً باید چک کنی این بار کدام نوع است.

The id has a union type: it can be a number or a string.

نوع id یک union type است: می‌تواند عدد یا رشته باشد.

nullable (نالِبِل): چیزی که می‌تواند خالی (null یا None) باشد

پسوند ‎-able یعنی «می‌تواند»، پس nullable یعنی «می‌تواند null باشد». به متغیر، ستون پایگاه داده یا نوعی می‌گویند که ممکن است مقدار نداشته باشد. اگر چیزی nullable است، قبل از استفاده باید چک کنی خالی نیست؛ وگرنه به خطاهای معروفی مثل Cannot read properties of null یا NoneType has no attribute می‌خوری.

The email column is nullable, so some users have no email.

ستون email می‌تواند خالی باشد، پس بعضی کاربرها ایمیل ندارند.

پرسش و پاسخ درباره‌ی نوع‌ها

Q: Is Python statically typed?
A: No. Python uses dynamic typing: a variable gets its type when the code runs. But you can add type hints, and a tool like mypy checks them before you run the code. That feels a lot like static typing.

Q: Do I have to write every type in TypeScript?
A: No. Type inference finds most types for you. You usually write them for function parameters, generic helpers and union types like string | number.

Q: What does a question mark after a field name mean?
A: The field is nullable or optional: it may be missing.

س: آیا پایتون نوع‌دهی ایستا دارد؟
ج: نه. پایتون نوع‌دهی پویا دارد: هر متغیر وقتی کد اجرا می‌شود نوعش را می‌گیرد. ولی می‌توانی type hint اضافه کنی و ابزاری مثل mypy آن‌ها را قبل از اجرای کد چک می‌کند. این خیلی شبیه نوع‌دهی ایستاست.

س: در TypeScript مجبورم همه‌ی نوع‌ها را بنویسم؟
ج: نه. استنتاج نوع بیشتر نوع‌ها را خودش برایت پیدا می‌کند. معمولاً نوع را برای پارامترهای تابع، تابع‌های کمکی generic و union typeهایی مثل string | number می‌نویسی.

س: علامت سؤال بعد از اسم یک فیلد یعنی چه؟
ج: یعنی آن فیلد می‌تواند خالی یا اختیاری باشد: ممکن است نباشد.