جبر و مجموعه
مجموعهها، ماتریسها و دنبالهها در پایتون و در هوش مصنوعی همهجا هستند. این درس کلمههایی را یاد میدهد که در مستندات set و list و در مسئلههای جبری میخوانی.
جمعهای لاتین و یونانی
خیلی از کلمههای ریاضی از لاتین و یونانی آمدهاند و جمعشان با s نیست: matrix میشود matrices، vertex میشود vertices، index در ریاضی میشود indices، radius میشود radii و formula میشود formulae (ولی formulas هم درست است). در کد و مستندات امروزی شکل sدار گاهی پیدا میشود (indexes)، ولی شکل لاتین را باید بشناسی.
هشت کلمهی این درس
equation (ایکوِیژِن): معادله
equate یعنی «برابر دانستن» و equation یعنی «معادله»: جملهای ریاضی با علامت = که دو طرفش برابرند و معمولاً یک مجهول دارد، مثل 2x + 3 = 11. solve the equation یعنی مقدار x را پیدا کن. در کد خیلی وقتها معادله را با یک حلقه یا جستوجوی دودویی حل میکنی.
Solve the equation 2x + 3 = 11 for x.
معادلهی 2x + 3 = 11 را برای x حل کن.
formula (فورمیِلا): فرمول
formula یعنی «فرمول»: قاعدهای با نمادها که میگوید یک مقدار را چطور از مقدارهای دیگر حساب کنی، مثل مساحت دایره πr². در Excel هم هر چیزی که با = شروع شود formula است. وقتی n خیلی بزرگ است، یک formula میتواند جای یک حلقهی طولانی را بگیرد.
Use the formula n(n + 1) / 2 instead of a loop.
به جای حلقه از فرمول n(n + 1) / 2 استفاده کن.
matrix (مِیتریکس): ماتریس
matrix یعنی «ماتریس»: جدولی از عددها با سطر (row) و ستون (column). در کد معمولاً فهرستی از فهرستها است. عکسها، صفحهی بازی، گرافها و شبکههای عصبی همه با ماتریس نشان داده میشوند. a 3 × 4 matrix را «a three by four matrix» میخوانند: سه سطر و چهار ستون.
Read an n by m matrix of integers from the input.
یک ماتریس n در m از عددهای صحیح را از ورودی بخوان.
vector (وِکتِر): بردار
vector یعنی «بردار»: چیزی که هم اندازه دارد و هم جهت، مثل سرعت یک توپ. در کد معمولاً یک فهرست از عددها است، مثل (x, y). در بازیسازی velocity یک vector است و در هوش مصنوعی هر کلمه یک vector بلند از عددها (embedding). در C++ هم vector اسم آرایهای است که بزرگ و کوچک میشود.
Add the velocity vector to the position every frame.
در هر فریم بردار سرعت را به موقعیت اضافه کن.
sequence (سیکوئِنس): دنباله؛ ترتیب
sequence یعنی «دنباله، پشتسرهم». در ریاضی فهرستی از عددها به ترتیب است، مثل دنبالهی فیبوناچی 1، 1، 2، 3، 5. در پایتون list، tuple و string همه sequence هستند، یعنی ترتیب دارند و با اندیس خوانده میشوند. a sequence of steps هم یعنی چند قدم به ترتیب.
Print the first n terms of the Fibonacci sequence.
n جملهی اول دنبالهی فیبوناچی را چاپ کن.
subset (سابسِت): زیرمجموعه
sub یعنی «زیر» و set یعنی «مجموعه». subset مجموعهای است که همهی عضوهایش در یک مجموعهی بزرگتر هم هستند: {1, 2} زیرمجموعهی {1, 2, 3} است. «count all subsets with sum k» از مسئلههای معروف است؛ یک مجموعهی n عضوی 2 به توان n زیرمجموعه دارد.
Check whether one set is a subset of another.
بررسی کن آیا یک مجموعه زیرمجموعهی دیگری است.
intersection (اینتِرسِکشِن): اشتراک؛ تقاطع
intersection در انگلیسی روزمره یعنی «چهارراه»، جایی که دو خیابان هم را قطع میکنند. در مجموعهها یعنی «اشتراک»: عضوهایی که در هر دو مجموعه هستند. با ∩ نوشته میشود و A ∩ B را «A intersect B» یا «the intersection of A and B» میخوانند. در پایتون عملگر & همین کار را میکند.
The intersection of the two sets gives the users who did both tasks.
اشتراک دو مجموعه کاربرهایی را میدهد که هر دو کار را انجام دادهاند.
union (یونیِن): اجتماع
union یعنی «اتحاد، به هم پیوستن». در مجموعهها یعنی «اجتماع»: همهی عضوهایی که دستکم در یکی از دو مجموعه هستند، بدون تکرار. با ∪ نوشته میشود و A ∪ B را «A union B» میخوانند. در پایتون عملگر | و در SQL دستور UNION همین کار را میکنند.
Use a union to merge the two tag sets without duplicates.
برای یکی کردن دو مجموعهی برچسب بدون تکرار، از اجتماع استفاده کن.
از مستندات: مجموعهها در پایتون
Sets in Python
A set holds unique items with no order, so unlike a list, it is not a sequence and has no index. Python gives you the usual operations from math: a | b is the union, a & b is the intersection, and a <= b checks if a is a subset of b.
These operators are fast. For example, to find the common friends of two users, take the intersection of their friend sets instead of writing a nested loop.
For a matrix or a vector, use a list of lists or a library such as NumPy, because a set cannot hold repeated values.
مجموعهها در پایتون
یک set عضوهای یکتا را بدون ترتیب نگه میدارد؛ پس برخلاف list، دنباله نیست و اندیس ندارد. پایتون عملهای معمول ریاضی را به تو میدهد: a | b اجتماع است، a & b اشتراک و a <= b بررسی میکند که a زیرمجموعهی b باشد.
این عملگرها سریعاند. مثلاً برای پیدا کردن دوستهای مشترک دو کاربر، به جای نوشتن یک حلقهی تودرتو، اشتراک مجموعهی دوستهایشان را بگیر.
برای ماتریس یا بردار از فهرستی از فهرستها یا کتابخانهای مثل NumPy استفاده کن، چون set نمیتواند مقدار تکراری نگه دارد.