بتل کد Battle Codeدارد باز می‌شود…

اسم‌های پرکاربرد

بعضی کلمه‌ها در اسم متغیرها آن‌قدر تکرار می‌شوند که باید در یک نگاه بشناسی‌شان: این یکی فعلی است، آن یکی قبلی، این مبدأ است و آن مقصد.

صفت + اسم، به ترتیب انگلیسی

در فارسی می‌گوییم «صفحه‌ی بعدی»، ولی در انگلیسی صفت جلو می‌آید: next page. اسم متغیر هم همین ترتیب را دارد: nextPage، current_user، old_name، temp_file. اگر بنویسی page_next یا userCurrent، برای انگلیسی‌زبان‌ها عجیب خوانده می‌شود. اول بگو «کدام»، بعد بگو «چه چیزی».

هشت کلمه‌ی این درس

next (نِکست): بعدی

next یعنی «بعدی»: چیزی که درست بعد از این یکی می‌آید. در اسم‌ها جفت previous است: nextPage صفحه‌ی بعد، next_level مرحله‌ی بعد و nextId شناسه‌ای که به نفر بعدی می‌رسد. تابعی به اسم next() هم هر بار صدایش بزنی، عضو بعدی را می‌دهد.

Click Next to continue to the second step.

برای رفتن به قدم دوم روی Next کلیک کن.

current (کارِنت): فعلی، کنونی

current یعنی «مالِ همین لحظه». در اسم‌ها به چیزی اشاره می‌کند که الان فعال است: currentUser کاربری است که همین حالا وارد شده، current_level مرحله‌ای که در آن هستی و currentPage صفحه‌ای که باز است. وسط previous و next می‌نشیند. کوتاه‌شده‌اش cur یا curr است.

The current version of the app is 2.4.

نسخه‌ی فعلی برنامه ۲٫۴ است.

temp (تِمپ): موقت

temp کوتاه‌شده‌ی temporary است، یعنی «موقتی». اسمی مثل temp یا tmp می‌گوید «این را فقط چند خط لازم دارم و بعد دور می‌ریزم»: متغیری برای جابه‌جا کردن دو مقدار، یا فایلی که بعد از کار پاک می‌شود. اگر چیزی بیشتر از چند خط زنده می‌ماند، اسم temp برایش بد است و باید اسم واقعی بگیرد.

The app saves the upload in a temp folder first.

برنامه اول فایل آپلودشده را در یک پوشه‌ی موقت ذخیره می‌کند.

old (اُلد): قدیمی، قبلی

old یعنی «قدیمی» یا «پیر». در اسم‌ها یعنی مقداری که قبل از تغییر بود و جفتش new است: old_name و new_name، oldValue و newValue. این جفت را هر جا چیزی عوض می‌شود می‌بینی: تغییر نام فایل، عوض کردن رمز، مقایسه‌ی قبل و بعد.

Enter your old password and then choose a new one.

رمز عبور قبلی‌ات را وارد کن و بعد یک رمز تازه انتخاب کن.

source (سورس): مبدأ، سرچشمه

source یعنی «سرچشمه»: جایی که چیزی از آن می‌آید. در اسم‌ها یعنی «مبدأ» و جفتش target یا destination است: در کپی کردن، source فایلی است که از رویش می‌خوانی. کوتاه‌شده‌اش src است که آن را در HTML و در اسم پوشه‌ی کدها زیاد می‌بینی.

Copy all files from the source folder to the backup folder.

همه‌ی فایل‌ها را از پوشه‌ی مبدأ به پوشه‌ی پشتیبان کپی کن.

target (تارگِت): هدف، مقصد

target یعنی «هدف»، همان سیبلی که در تیراندازی به آن نشانه می‌روی. در اسم‌ها دو کاربرد دارد: مقصدِ یک کار، در برابر source (فایل به target کپی می‌شود)، و چیزی که کار روی آن انجام می‌شود (event.target دکمه‌ای است که رویش کلیک شده). target_score هم امتیازی است که باید به آن برسی.

The target folder must exist before you copy files into it.

پوشه‌ی مقصد باید پیش از کپی کردن فایل‌ها وجود داشته باشد.

buffer (بافِر): انبار موقت داده

buffer در انگلیسی چیزی است که ضربه را می‌گیرد، مثل ضربه‌گیر. در کامپیوتر، buffer جایی موقت در حافظه است که داده آن‌جا جمع می‌شود تا نوبت استفاده‌اش برسد. وقتی ویدیو می‌بینی، چند ثانیه جلوتر در buffer دانلود می‌شود تا پخش قطع نشود. اسمی مثل buffer یا buf می‌گوید «این‌جا داده موقتاً روی هم جمع می‌شود».

The video stops while the buffer is empty.

وقتی بافر خالی است، ویدیو می‌ایستد.

counter (کاونتِر): شمارنده

counter از count و er ساخته شده: «چیزی که می‌شمارد». در کد، counter متغیری است که از صفر شروع می‌شود و هر بار اتفاقی بیفتد یکی به آن اضافه می‌شود: شمارنده‌ی کلیک‌ها، شمارنده‌ی دورهای حلقه. فرقش با count ظریف است: counter در حال شمردن است و count عددِ نهایی.

The counter goes up by one every time you click.

هر بار که کلیک می‌کنی، شمارنده یکی بالا می‌رود.

کامنت بالای یک تابع

// Copies a big file from the source path to the target path.
//
// The file is read in small parts. Each part goes into a buffer
// first and is then written to a temp file. A counter keeps the
// number of parts that are done. The current part number and the
// next one are saved, so the copy can continue after an error.
// When all parts are written, the old target file is deleted and
// the temp file gets its name.

// یک فایل بزرگ را از مسیر مبدأ به مسیر مقصد کپی می‌کند.
//
// فایل تکه‌تکه خوانده می‌شود. هر تکه اول به یک بافر می‌رود
// و بعد در یک فایل موقت نوشته می‌شود. یک شمارنده تعداد
// تکه‌های انجام‌شده را نگه می‌دارد. شماره‌ی تکه‌ی فعلی و
// تکه‌ی بعدی ذخیره می‌شوند تا کپی بعد از خطا بتواند ادامه پیدا کند.
// وقتی همه‌ی تکه‌ها نوشته شدند، فایل مقصدِ قدیمی پاک می‌شود و
// فایل موقت اسم آن را می‌گیرد.