بتل کد Battle Codeدارد باز می‌شود…

جلسه‌ی 41: هوش مصنوعی مرحله می‌سازد AI Builds Levels

از مدل می‌خواهی مرحله‌ی ماز را به شکل JSON بدهد، با json.loads بازش می‌کنی و قبل از استفاده بررسی‌اش می‌کنی: اندازه، دیوار دور تا دور و راه رسیدن به خروجی با BFS جلسه‌ی ۱۴.

در این جلسه یاد می‌گیری

درس

سازنده‌ی مرحله. آدم می‌تواند جواب «Here is a cool maze with a key…» را بخواند، ولی برنامه نمی‌تواند. برای برنامه، جواب باید قالب دقیق داشته باشد. JSON همان قالب است: شبیه دیکشنری و لیست پایتون. اول حدس بزن: کدام جواب را برنامه می‌تواند بار کند؟ بعد اجرا کن.

import json

good = '{"name": "Cave", "rows": ["#####", "#S.G#", "#####"]}'
level = json.loads(good)
print(level["name"], len(level["rows"]), "rows")

bad = 'Here is a cool maze with a key!'
try:
    json.loads(bad)
except ValueError:
    print("not JSON, ask again")

json.loads(text) متن JSON را به دیکشنری پایتون تبدیل می‌کند. اگر متن خراب باشد (یک } کم، یا جمله‌ای قبل از JSON)، خطای ValueError می‌دهد. با try: / except ValueError: خطا را می‌گیریم تا بازی خراب نشود: مثل توپ‌گیری که توپ را قبل از شیشه می‌گیرد.

JSON درست هم یعنی مرحله‌ی درست نیست! مدل ممکن است ردیف‌ها را هم‌اندازه نسازد، دیوار دور را جا بیندازد یا خروجی را پشت دیوار بگذارد. پس سه بررسی: اندازه (۵ تا ۱۰ و همه‌ی ردیف‌ها هم‌طول)، دیوار دور تا دور با یک S و یک G، و راه: همان BFS جلسه‌ی ۱۴ که آب را از S پخش می‌کند تا ببیند به G می‌رسد یا نه.

اگر مرحله رد شد، دوباره بخواه، ولی نه تا ابد: حداکثر ۳ بار، و بعد یک مرحله‌ی یدکی که خودت ساخته‌ای. این‌طوری بازی همیشه کار می‌کند، حتی وقتی مدل بد جواب می‌دهد یا رله خاموش است.

⚠️ به خروجی مدل اعتماد نکن، بررسی کن. هر چه از مدل می‌آید مثل نامه‌ای از یک غریبه است: قبل از اینکه برنامه‌ات با آن کاری کند، شکلش را بسنج. برنامه‌ای که هر جوابی را بی‌بررسی اجرا کند، با یک جواب عجیب خراب می‌شود یا کار خطرناکی می‌کند.

مثال‌های این جلسه

چالش‌ها

  1. Which One Is JSON? (آسان)
  2. Catch Broken JSON (آسان)
  3. Check the Size (متوسط)
  4. Walls All Around (متوسط)
  5. Is There a Way Out? (سخت)
  6. Ask Up to Three Times (سخت)

بیشتر بخوان

← جلسه‌ی 40: پروژه: شخصیت سخنگوی بازی جلسه‌ی 42: امتحان کتاب‌باز →