جلسهی 66: کلید رایگان روی کامپیوتر خودت A Free Key on Your Own Computer
راهنمای قدمبهقدم: با اجازهی خانواده یک کلید رایگان DeepSeek بگیر، آن را در متغیر محیطی نگه دار و یک برنامهی کوتاه پایتون را روی کامپیوتر خودت اجرا کن. کلید یک راز است. در سایت همان برنامه را با مدل شبیهسازیشده مینویسیم.
در این جلسه یاد میگیری
- در پایان این جلسه میدانم قدمهای گرفتن کلید و اجرای یک برنامهی واقعی در خانه چیست.
- در پایان این جلسه میدانم کلید را کجا نگه دارم و کجا هرگز نگذارم.
- در پایان این جلسه میتوانم کلید را خوانده و پوشیده چاپ کنم و نبودنش را درست گزارش کنم.
- در پایان این جلسه میتوانم کدی بنویسم که کلیدِ جاافتاده در یک برنامه را پیدا کند.
درس
قانون این دوره: سایت به هیچ API هوش مصنوعی وصل نمیشود و هیچ کلیدی از تو نمیخواهد. کار با مدل واقعی روی کامپیوتر خودت و با کلید خودت انجام میشود. قبل از هر چیز از پدر، مادر یا سرپرستت اجازه بگیر و کنارت باشند. هر سرویس قانون سنی خودش را دارد (بعضی ۱۳ سال به بالا با رضایت خانواده، بعضی مثل Claude فقط ۱۸ سال به بالا)؛ اگر به سن آن سرویس نرسیدهای، با حساب بزرگتر و در حضور خودش کار کن، یا نمایش معلم را در کلاس ببین.
گرفتن کلید DeepSeek، قدم به قدم:
۱. به platform.deepseek.com برو و با کمک بزرگترت ثبتنام کن.
۲. در منوی API keys دکمهی Create new API key را بزن و اسمی مثل home-laptop بده.
۳. کلید (چیزی شبیه sk-...) فقط یک بار نشان داده میشود؛ همان لحظه آن را در جای امن بگذار (قدم بعد).
۴. در بخش Usage یا Billing ببین اعتبار رایگان داری یا نه. حسابهای تازه گاهی کمی اعتبار هدیه میگیرند، اما این قانون عوض میشود. خودت کارت بانکی وارد نکن. اگر اعتبار نداری، به جای API از نسخهی وب رایگان (chat.deepseek.com یا ChatGPT) استفاده کن.
کلید را در کد ننویس؛ در یک متغیر محیطی بگذار. متغیر محیطی یک «یادداشت» در سیستمعامل است که برنامهها میتوانند بخوانند ولی جزو فایل کد تو نیست، پس اگر کدت را به کسی نشان دادی، کلید همراهش نمیرود. یک بار در ترمینال بنویس، بعد ترمینال را ببند و دوباره باز کن:
# Windows (Command Prompt or PowerShell):
setx DEEPSEEK_API_KEY "sk-paste-your-key-here"
# macOS / Linux (add this line to ~/.zshrc or ~/.bashrc):
export DEEPSEEK_API_KEY="sk-paste-your-key-here"نصب کتابخانه: DeepSeek همان شکل API شرکت OpenAI را دارد، پس با کتابخانهی رسمی openai میشود با آن حرف زد. در ترمینال: pip install openai. حالا این فایل را با اسم home_chat.py بساز. ببین: کلید از os.environ خوانده میشود، نه از متن کد.
# home_chat.py: run this on YOUR computer, never on the website
import os
from openai import OpenAI
key = os.environ.get("DEEPSEEK_API_KEY")
if not key:
raise SystemExit("No key found: set DEEPSEEK_API_KEY first.")
client = OpenAI(api_key=key, base_url="https://api.deepseek.com")
reply = client.chat.completions.create(
model="deepseek-chat",
messages=[
{"role": "system", "content": "You are a patient tutor for teenagers."},
{"role": "user", "content": "Explain what a token is in two sentences."},
],
max_tokens=120,
)
print(reply.choices[0].message.content)
print(reply.usage.total_tokens, "tokens used")اجرا: python home_chat.py. چیزی شبیه این میبینی (این یک اجرای واقعی است که اینجا به شکل متن آوردهایم؛ جواب تو کمی فرق میکند، چون مدل هر بار کمی متفاوت مینویسد). کتابخانه جواب را به شکل شیء میدهد، پس به جای reply["choices"][0] مینویسیم reply.choices[0]؛ بقیه همان است.
> python home_chat.py
A token is a small chunk of text, like a word or part of a word, that a
language model reads and writes one at a time. Models count both your
question and their answer in tokens, which is also how usage is priced.
61 tokens usedاگر خطا گرفتی: 401 یعنی کلید غلط است یا جا افتاده (ترمینال را دوباره باز کردی؟). 402 یعنی اعتبار حسابت تمام شده. 429 یعنی پشت سر هم خیلی سریع درخواست دادی؛ کمی صبر کن. خطای اتصال یعنی اینترنت یا دسترسی به آن سایت مشکل دارد. هیچکدام از اینها را با فرستادن کلید برای کسی «درست» نکن.
⚠️ کلید API یک راز است، مثل رمز کارت بانکی. هر کس آن را داشته باشد، به حساب تو درخواست میفرستد و اعتبارت را خرج میکند. هرگز آن را: در این سایت یا هیچ سایت دیگری نچسبان، در کدی که به اشتراک میگذاری یا روی GitHub میگذاری ننویس (رباتها در چند دقیقه کلیدهای GitHub را پیدا میکنند)، از آن اسکرینشات نگیر، در گروه یا برای دوست نفرست. اگر لو رفت: همان لحظه در صفحهی API keys حذفش کن و یک کلید تازه بساز. کسی که «برای کمک» کلیدت را میخواهد، کمک نمیکند.
در سایت، همان برنامه را با مدل شبیهسازیشده مینویسیم: به جای client.chat.completions.create تابع fake_api(request) را صدا میزنیم و به جای os.environ یک دیکشنری ساختگی env داریم. منطق برنامه یکی است؛ در خانه فقط آن دو تکه را عوض میکنی. ⚠️ و یادت باشد: مدل واقعی هم توهم میزند؛ جواب درس و تکلیف را چک کن و آن را به اسم خودت تحویل نده.
مثالهای این جلسه
- مثال پایتون (هوش مصنوعی با پایتون): setx DEEPSEEK_API_KEY "sk-paste-your-key-he…
- مثال دیکشنری (هوش مصنوعی با پایتون): key = os.environ.get("DEEPSEEK_API_KEY")
- مثال پایتون (هوش مصنوعی با پایتون): > python home_chat.py
چالشها
- The Steps at Home (آسان)
- Where Does a Key Belong? (آسان)
- Print a Key Masked (متوسط)
- No Key? Say So Clearly (متوسط)
- Find a Leaked Key (سخت)
- home_chat.py, Site Version (سخت)
بیشتر بخوان
← جلسهی 65: مدل زبانی از بیرون جلسهی 67: پرامپت سیستم و نقش →