بتل کد Battle Codeدارد باز می‌شود…

جلسه‌ی 68: پروژه: نگهبانِ شبکه‌ی خانه Project: Home Network Guard

فیلترِ DNS، وای‌فایِ مهمان و جدا کردنِ دستگاه‌های هوشمند را یاد می‌گیری و در چهار قدم یک «نگهبانِ شبکه‌ی خانه» می‌سازی: فیلترِ DNS با زیردامنه‌ها و گزارشِ دستگاه‌ها، همه با داده‌ی ساختگی.

در این جلسه یاد می‌گیری

درس

⚠️ هشدار قانونی و اخلاقی: همه‌ی تمرین‌های این جلسه فقط روی دستگاه‌ها، حساب‌ها و داده‌های خودت انجام می‌شود، یا روی داده‌ی ساختگیِ داخل کد. دست زدن به دستگاه، حساب یا شبکه‌ی دیگران بدون اجازه‌ی کتبی، حتی «برای امتحان»، در قانون جرایم رایانه‌ای ایران (دسترسی غیرمجاز، ماده‌ی ۱ به بعد) جرم است و مجازات دارد. اگر جایی ضعفی دیدی، آن را فقط به صاحبش یا به مسئولِ مربوط گزارش می‌کنی، نه به دیگران. تیم آبی یعنی دفاع از داراییِ خودت و کمک به دیگران برای دفاع از داراییِ خودشان.

DNS دفترچه‌ی تلفنِ اینترنت است: اسمِ سایت (مثل example.com) را به آدرسِ عددی (IP) تبدیل می‌کند. فیلترِ DNS یعنی یک دفترچه‌ی تلفن که برای اسم‌های خطرناک (سایت‌های فیشینگ و بدافزار) جواب نمی‌دهد. خیلی از روترها اجازه می‌دهند DNS را روی یک سرویسِ فیلترکننده‌ی خانوادگی بگذاری؛ این یک لایه‌ی دفاعی برای همه‌ی دستگاه‌های خانه است.

blocklist = {"evil-login.example", "free-prizes.example"}

def resolve(domain):
    if domain in blocklist:
        return "blocked"
    return "ok"

print(resolve("school.example"))
print(resolve("evil-login.example"))

فیلترِ DNS با زیردامنه‌ها هم باید کار کند: اگر evil.example در فهرستِ سیاه است، login.evil.example هم باید سد شود. برای این کار دامنه را با . می‌شکنیم و از انتها «پسوندها» را می‌سازیم: login.evil.example → evil.example → example.

def suffixes(domain):
    parts = domain.split(".")
    return [".".join(parts[i:]) for i in range(len(parts))]

print(suffixes("login.evil.example"))

وای‌فایِ مهمان یک شبکه‌ی دومِ جدا با رمزِ خودش است. مهمان‌ها اینترنت دارند ولی لپ‌تاپ و پرینترِ خانه را نمی‌بینند. دستگاه‌های هوشمند (لامپ، دوربین، تلویزیون) هم باید همان‌جا باشند: آن‌ها کمتر به‌روز می‌شوند و اگر یکی‌شان آلوده شد، نباید به کامپیوترِ تو برسد. این همان «جداسازی» (segmentation) است، نسخه‌ی خانگیِ دفاعِ لایه‌لایه.

شبکه‌ی خانه را می‌توان با یک دیکشنری مدل کرد: کلید اسمِ شبکه، مقدار لیستِ دستگاه‌ها. آن‌وقت سؤال‌هایی مثل «کدام دستگاهِ هوشمند در شبکه‌ی اصلی مانده؟» فقط یک حلقه‌اند.

home = {
    "main": ["dad-laptop", "my-phone", "smart-tv"],
    "guest": ["cousin-phone"],
    "iot": ["bulb-1", "camera"],
}
for net, devices in home.items():
    print(net, len(devices))

اشتباه رایج: فکر کردن به این‌که فیلترِ DNS همه چیز را حل می‌کند. فیلتر فقط اسم‌هایی را سد می‌کند که می‌شناسد؛ سایتِ فیشینگِ تازه ممکن است هنوز در فهرست نباشد. فیلتر یک لایه است، نه تنها لایه: کنارِ به‌روزرسانی، رمزِ قوی و چشمِ باز.

مثال‌های این جلسه

چالش‌ها

  1. Which Network? (آسان)
  2. DNS Blocklist (آسان)
  3. Subdomains Too (متوسط)
  4. DNS Query Report (سخت)
  5. Blocklist From a File (متوسط)
  6. Noisiest Device (سخت)

بیشتر بخوان

← جلسه‌ی 67: شبکه‌ی خانگی امن ۱ جلسه‌ی 69: پاسخ به حادثه ۱ →