بتل کد Battle Codeدارد باز می‌شود…

جلسه‌ی 1: اولین صفحه‌ی من My First Page

می‌فهمی صفحه‌ی وب چیست و با چند تگ ساده، اولین صفحه‌ی خودت را با عنوان و پاراگراف می‌سازی.

در این جلسه یاد می‌گیری

درس

هر سایتی که باز می‌کنی یک «صفحه‌ی وب» است. صفحه‌ی وب با زبانی به اسم HTML نوشته می‌شود و مرورگر آن را می‌خواند و نشان می‌دهد. همین حالا امتحان کن: خط زیر را بنویس و پیش‌نمایش را ببین!

<h1>Salam!</h1>

به <h1> می‌گوییم «تگ». تگ یک برچسب است که بین < و > نوشته می‌شود و به مرورگر می‌گوید این متن چه چیزی است. h1 یعنی «عنوان بزرگ». خود تگ در صفحه دیده نمی‌شود، فقط متنِ داخلش دیده می‌شود.

بیشتر تگ‌ها دو تکه دارند: تگ باز <h1> و تگ بسته </h1>. تگ بسته یک خط کج / دارد. متن وسط این دو قرار می‌گیرد، مثل پنیر وسط دو تکه نان ساندویچ.

<h1>My Football Team</h1>

برای متن معمولی از تگ p استفاده می‌کنیم. p یعنی پاراگراف. هر پاراگراف در خط خودش نشان داده می‌شود.

<h1>My Cat</h1>
<p>My cat is called Pishi.</p>
<p>She sleeps all day.</p>

صفحه‌ات را می‌توانی فارسی هم بنویسی! فقط باید به مرورگر بگویی متن از راست به چپ است: به تگ dir="rtl" بده. در پیش‌نمایش ما دکمه‌ی «فارسی» این کار را برای کل صفحه می‌کند؛ ولی در سایت واقعی خودت باید dir="rtl" را بنویسی.

<h1 dir="rtl">گربه‌ی من</h1>
<p dir="rtl">اسم گربه‌ی من پیشی است.</p>

عنوان‌ها اندازه‌های مختلف دارند: h1 بزرگ‌ترین است و برای اسم کل صفحه است. h2 کمی کوچک‌تر است و برای بخش‌های صفحه. h3 باز هم کوچک‌تر است.

<h1>Games</h1>
<h2>Football</h2>
<h3>Rules</h3>
<p>Each team has 11 players.</p>

مرورگر به خط‌های خالی و فاصله‌های اضافه در کد توجه نمی‌کند. فقط تگ‌ها تعیین می‌کنند چه چیزی کجا باشد. پس اگر خط جدید می‌خواهی، یک تگ جدید لازم داری.

اشتباه رایج: فراموش کردن / در تگ بسته. در کد زیر عنوان بسته نشده، پس مرورگر فکر می‌کند پاراگراف هم جزو عنوان است و آن را بزرگ نشان می‌دهد. همیشه نگاه کن: هر تگی که باز کردی، بسته شده؟

<h1>My Page<h1>
<p>Why is this text so big?</p>

مثال‌های این جلسه

چالش‌ها

  1. Hello, Web! (آسان)
  2. My Cat (آسان)
  3. Three Sizes (آسان)
  4. Fix the Bug (متوسط)
  5. Favourite Games (متوسط)
  6. Add a Section (متوسط)
  7. Bug Hunter (سخت)
  8. Team Page (سخت)

بیشتر بخوان

جلسه‌ی 2: فهرست‌ها و متن →