بتل کد Battle Codeدارد باز می‌شود…

جلسه‌ی 16: پروژه: دوز شکست‌ناپذیر Project: The Unbeatable Tic-Tac-Toe

یک بازی دوز واقعی با موس می‌سازی که کامپیوترش قدم به قدم باهوش‌تر می‌شود: تصادفی، یک حرکت جلوتر، و آخر مینی‌ماکس که هیچ‌وقت نمی‌بازد، با سه سطح سختی.

در این جلسه یاد می‌گیری

درس

امروز همان کامپیوتر اسباب‌بازی جلسه‌ی قبل را خودت می‌سازی، در چهار قدم: ۱. صفحه و کلیک. ۲. کامپیوتر تصادفی. ۳. برنده و «یک حرکت جلوتر». ۴. مینی‌ماکس و سه سطح سختی. یک بار دیگر با اسباب‌بازی بازی کن و حدس بزن کدام قدم بیشترین فرق را در بازی می‌دهد.

موس: اگر تابعی به اسم on_mouse_down(pos) بنویسی، Pygame Zero با هر کلیک صدایش می‌زند و pos جای کلیک است: pos[0] افقی و pos[1] عمودی. هر خانه ۱۰۰ پیکسل است، پس ستون = pos[0] // 100 و سطر = pos[1] // 100. شماره‌ی خانه = row * 3 + col. مثلاً کلیک روی (250, 120) یعنی ستون 2، سطر 1، خانه‌ی 5.

pos = (250, 120)
col = pos[0] // 100
row = pos[1] // 100
print("square:", row * 3 + col)

کلیدها: تابع on_key_down(key) با هر کلید صدا زده می‌شود. کلید عدد ۱ اسمش keys.K_1 است، پس if key == keys.K_1: یعنی «اگر ۱ را زد». با random.choice(list) هم یک خانه‌ی تصادفی از لیست خانه‌های خالی انتخاب می‌کنیم (اول import random).

import random
random.seed(1)
free = [2, 5, 7]
print("computer plays", random.choice(free))

مینی‌ماکس فقط وقتی کار می‌کند که نوبت کامپیوتر است، یعنی بعد از کلیک تو. اول بازی ۸ خانه‌ی خالی مانده و کامپیوتر ده‌ها هزار وضعیت را می‌سنجد. یک میان‌بُر کار را چند برابر تند می‌کند: وقتی O یک راه برد پیدا کرد، دیگر لازم نیست بقیه را نگاه کند؛ از برد بهتر نداریم! برای X هم همین: باخت O بدترین است. یادت هست اسباب‌بازی تعداد وضعیت‌ها را نشان می‌داد؟

scores = []
for score in [0, -1, 1, 0, 0]:
    if score == 1:
        print("found a win, stop looking")
        break
    scores.append(score)
print("looked at", len(scores) + 1, "of 5")

⚠️ برچسب صداقت: بازی را در گالری بگذار و زیرش بنویس کدام بخش آماده بود، کدام را خودت نوشتی و کجا از هوش مصنوعی کمک گرفتی. و یک نکته‌ی طراحی: سطح «شکست‌ناپذیر» برای بچه‌های کوچک‌تر ناامیدکننده است؛ به همین خاطر سه سطح می‌سازیم تا هر کس هم‌اندازه‌ی خودش حریف داشته باشد.

آخر کار: بازی‌ات را به یک هم‌کلاسی بده تا سطح ۳ را امتحان کند. اگر برد، یعنی باگ داری؛ مینی‌ماکس درست هیچ‌وقت نمی‌بازد! جلسه‌ی بعد سراغ کامپیوتری می‌رویم که قانونش را کسی ننوشته و خودش از برد و باخت یاد می‌گیرد.

مثال‌های این جلسه

چالش‌ها

  1. Step 1: Click to Place X (آسان)
  2. Step 2: A Random Computer (متوسط)
  3. Step 3: Winner and One Move Ahead (متوسط)
  4. Step 4: Minimax and Three Levels (سخت)

بیشتر بخوان

← جلسه‌ی 15: یک حرکت جلوتر فکر کن جلسه‌ی 17: تشویقی سگ →