بتل کد Battle Codeدارد باز می‌شود…

جلسه‌ی 37: یادت بماند Remember

تا امروز هر بار صفحه بسته می‌شد، برنامه همه چیز را فراموش می‌کرد. در این جلسه با salam.save و salam.load لامپی می‌سازی که یادش می‌ماند روشن بوده و شمارنده‌ای که بعد از بستن صفحه هم عددش را دارد.

در این جلسه یاد می‌گیری

درس

این شمارنده را چند بار بزن، بعد دکمه‌ی اجرا را دوباره بزن. عدد برگشت به صفر! چرا؟ چون متغیر count در حافظه‌ی صفحه زندگی می‌کند و هر بار که صفحه بسته یا دوباره باز می‌شود، برنامه از خط اول شروع می‌شود: let count = 0;. برنامه هیچ چیز یادش نمی‌ماند.

<style>
body { font-family: sans-serif; text-align: center; padding: 16px; }
button, input, select { font-size: 16px; min-height: 40px; margin: 4px; }
.board { font-size: 40px; width: 200px; margin: 12px auto; padding: 10px; border-radius: 12px; background: #e2e8f0; }
</style>

<div id="board" class="board">0</div>
<button id="plus" onclick="plus()">+1</button>

<script>
let count = 0;
let board = document.getElementById("board");

function plus() {
  count++;
  board.textContent = count;
}
</script>

برای یاد ماندن دو دستور داریم. اولی نگه داشتن است: salam.save("count", count); یعنی «مقدار count را زیر اسم count نگه دار». اسم داخل گیومه مثل برچسب روی یک کشو است؛ هر اسمی می‌توانی بگذاری. این دستور را باید هر بار که مقدار عوض می‌شود صدا بزنی.

دومی خواندن است: salam.load("count", 0) یعنی «هر چه زیر اسم count نگه داشته شده بده؛ اگر هنوز چیزی نیست، 0 بده». آن 0 مقدار پیش‌فرض برای بار اول است. حالا شمارنده کامل است: چند بار بزن، دوباره اجرا کن و ببین عدد سر جایش مانده است.

<style>
body { font-family: sans-serif; text-align: center; padding: 16px; }
button, input, select { font-size: 16px; min-height: 40px; margin: 4px; }
.board { font-size: 40px; width: 200px; margin: 12px auto; padding: 10px; border-radius: 12px; background: #e2e8f0; }
</style>

<div id="board" class="board">0</div>
<button id="plus" onclick="plus()">+1</button>

<script>
let count = salam.load("count", 0);
let board = document.getElementById("board");
board.textContent = count;

function plus() {
  count++;
  board.textContent = count;
  salam.save("count", count);
}
</script>

دو چیز را فراموش نکن. یک: بعد از salam.load باید مقدار را روی صفحه هم نشان بدهی (خط board.textContent = count;)، وگرنه برنامه عدد را می‌داند ولی صفحه هنوز 0 را نشان می‌دهد. دو: اسم در save و load باید دقیقاً یکی باشد. "count" و "Count" دو کشوی جدا هستند.

true و false هم نگه داشته می‌شوند. این لامپ یادش می‌ماند روشن بوده یا نه. اول برنامه on را می‌خواند و اگر true بود لامپ را روشن می‌کند. با هر کلیک on برعکس می‌شود و نگه داشته می‌شود.

<style>
body { font-family: sans-serif; text-align: center; padding: 16px; }
button, input, select { font-size: 16px; min-height: 40px; margin: 4px; }
.lamp { font-size: 80px; width: 130px; margin: 12px auto; border-radius: 24px; background: #334155; filter: grayscale(1); opacity: 0.5; }
.lamp.on { background: #fde047; filter: none; opacity: 1; }
</style>

<div id="lamp" class="lamp">💡</div>
<button id="go" onclick="press()">Switch</button>

<script>
let on = salam.load("on", false);
let lamp = document.getElementById("lamp");
if (on) {
  lamp.classList.add("on");
}

function press() {
  on = !on;
  lamp.classList.toggle("on");
  salam.save("on", on);
}
</script>

آرایه و شیء را هم می‌شود نگه داشت: salam.save("names", names);. پشت صحنه salam همان کار جلسه‌ی قبل را می‌کند: مقدار را با JSON.stringify متن می‌کند و موقع خواندن با JSON.parse برمی‌گرداند. یعنی از مقدار یک کپی نگه داشته می‌شود؛ اگر بعداً آرایه را عوض کنی، باید دوباره salam.save بزنی.

در سایت‌های واقعی همین کار را چیزی به اسم localStorage انجام می‌دهد: یک دفترچه‌ی کوچک داخل مرورگر که برای هر سایت جداست. آنجا می‌نویسند localStorage.setItem("count", JSON.stringify(count)) و با localStorage.getItem("count") می‌خوانند. محیط تمرین این سایت localStorage ندارد، برای همین اینجا از salam.save و salam.load استفاده می‌کنیم که همان کار را می‌کنند. یادت باشد: این دفترچه فقط روی همین دستگاه است و جای رمز و چیزهای خصوصی نیست.

همین در پایتون: پایتون برای یاد ماندن معمولاً در یک فایل می‌نویسد. json.dump(count, open("count.json", "w")) نگه می‌دارد و count = json.load(open("count.json")) می‌خواند. فکرش یکی است: قبل از بسته شدن برنامه بنویس، موقع باز شدن بخوان.

مثال‌های این جلسه

چالش‌ها

  1. Keep the Count (آسان)
  2. Hello Again (آسان)
  3. The Lamp Remembers (متوسط)
  4. A List that Stays (متوسط)
  5. Best Score (سخت)
  6. Find the Bugs (سخت)

بیشتر بخوان

← جلسه‌ی 36: جِی‌سان: داده به شکل متن جلسه‌ی 38: شانس →