جلسهی 15: پارسپک: سرور و دامنه با یک بزرگتر ParsPack: a server and a domain, with an adult
کنار یک بزرگتر یاد میگیری چطور یک سرور کوچک و یک نام انتخاب کنید. خرید با اوست.
در این جلسه یاد میگیری
- بدانم چرا خرید با بزرگتر است
- سرور کوچک لینوکسی را بشناسم
- دامنهی خوب انتخاب کنم
- قانون بازگشت پول را قبل از پرداخت بخوانم
درس
قانون اول این جلسه: پرداخت با بزرگتر است و حساب هم به نام اوست. تو هرگز شمارهی کارت، رمز کارت یا کد پیامکی را نمینویسی و حتی نمیپرسی. تو پیشنهاد میدهی و توضیح میدهی؛ بزرگتر تصمیم میگیرد و میپردازد. اگر پدر و مادر یا معلم نمیتوانند، اشکالی ندارد: میتوانی با GitHub Pages از جلسهی ۱۳ کار را کامل کنی یا از معلم بپرسی.
به دو چیز نیاز داریم:
سرور خانهی اپ است و یک IP دارد.
دامنه نام خانه است، مثل my-quiz.ir، چون هیچکس عددها را به یاد نمیسپارد.
هر دو باید تمدید شوند. از بزرگترت بخواه تاریخ پایانشان را در تقویمش بنویسد.
قیمت و نام پلن را در این درس نمینویسیم، چون زود عوض میشوند؛ خودتان در سایت پارسپک ببینید. اپ ما خیلی کوچک است، پس یک سرور مجازی کوچک لینوکسی کافی است. موقع انتخاب سه چیز را نگاه کنید:
سیستمعامل: Ubuntu با نسخهی LTS، جدیدترین نسخهای که هست. server.mjs به Node نسخهی ۱۸ یا بالاتر نیاز دارد و Ubuntuهای قدیمی نسخهی کهنه میدهند.
IP عمومی ثابت: چون دامنه به آن اشاره میکند.
دسترسی SSH: تا جلسهی ۱۴ به کار بیاید.
هاست اشتراکی معمولی نه؛ ما سروری میخواهیم که خودمان برنامهی Node روی آن اجرا کنیم.
قبل از پرداخت قانون بازگشت پول را بخوانید. بزرگترت باید قانونهای سایت را خودش بخواند. در قانونهایی که پارسپک هنگام نوشتن این درس داشت، بعد از پرداخت و تحویل خدمات، پول معمولاً برنمیگردد و سرویسهای مختلف قانون خودشان را دارند. قانونها تغییر میکنند، پس متن امروز را بخوانید و فقط وقتی پرداخت کنید که مطمئن هستید.
دامنهی خوب کوتاه است، راحت خوانده و گفته میشود و خط تیرهی زیاد ندارد. اسم واقعیات، نام مدرسه یا شمارهات در آن نباشد. نام برند دیگران را هم برندار. چند گزینه روی کاغذ بنویس و با جستوجوی دامنه ببینید کدام آزاد است.
پسوند: .ir دامنهی ملی ایران است و پسوندهایی مثل .com بینالمللیاند. راه سفارش این دو فرق دارد.
دامنهی .ir به شناسهی نیک نیاز دارد، یعنی حسابی در ایرنیک (nic.ir) با اطلاعات واقعی صاحب دامنه. پس این کار را بزرگتر انجام میدهد و دامنه به نام اوست. تو هیچ اطلاعات هویتی نمینویسی.
بعد از خرید، بزرگترت اینها را از پنل یا ایمیل برمیدارد: IP سرور، نام کاربری و راه ورود. رمز سرور را در پیامرسان نگذارید؛ جای امنی نگه دارید. حالا به جلسهی ۱۴ برگرد و اولین ورود و بهروزرسانی را انجام بده.
نامسرور (nameserver) دفترچهای است که میگوید دامنهی تو کدام IP است. دامنه باید به نامسروری وصل باشد که بتوانی در آن رکورد بنویسی. پنلها عوض میشوند و حتی صفحههای خود پارسپک نشانیهای متفاوتی نوشتهاند، پس نشانی نامسرور را از اینترنت یا از این درس برندار؛ همیشه از پنل خودت کپی کن. رکوردها را در جلسهی ۱۶ مینویسیم.
از کجا بفهمم درست شده؟ همهی اینها را یکییکی امتحان کن:
☐ بزرگتر پرداخت کرد و تو هیچ اطلاعات کارتی ندیدی و ننوشتی.
☐ قانون بازگشت پول را قبل از پرداخت خواندید.
☐ با ssh وارد سرور شدی و cat /etc/os-release نام Ubuntu را نشان داد.
☐ در پنل، دامنهات را با تاریخ پایانش میبینید.
☐ نامسرورهای دامنه را در پنل خودتان پیدا کردید.
واژهها
سرور مجازی | VPS | یک سرور شخصی روی یک ماشین بزرگتر
دامنه | domain | نام اپ در اینترنت
اوبونتو | Ubuntu | یک نوع سیستمعامل لینوکس
نسخهی پشتیبانی بلند | LTS | نسخهای که سالها بهروزرسانی میگیرد
شناسهی نیک | NIC handle | حساب ایرنیک برای دامنهی ir.
نامسرور | nameserver | دفترچهی نامها و IPهای دامنه
تمدید | renewal | پرداخت دوباره برای ادامهی سرویس
بازگشت پول | refund | پس گرفتن پول پرداختشده
← جلسهی 14: ترمینال و SSH با یک بزرگتر جلسهی 16: آنلاین شدن →