bracket یعنی چه؟
تلفظ: بْرَکِت · نوع: نماد
معنی bracket: کروشه [ ]
bracket در انگلیسی اسمِ کلیِ نشانههایی است که جفتجفت میآیند و چیزی را در میان میگیرند. برنامهنویسها وقتی تنها میگویند brackets معمولاً منظورشان کروشه است: [ و ]. اسم دقیقترش square brackets است، یعنی «براکتِ چهارگوش». با آن فهرست میسازی و یک عضو را با شمارهاش برمیداری.
bracket در جمله
Put the index inside square brackets to get an item.
برای گرفتن یک عضو، شمارهاش را درون کروشه بگذار.
bracket در کد
colors = ["red", "green", "blue"]
print(colors[0]) # redکروشهی خط اول فهرست میسازد و کروشهی خط دوم عضو شمارهی صفر را برمیدارد.
نکته
مراقب باش: در انگلیسی بریتانیایی brackets یعنی پرانتز. opening bracket کروشهی باز است و closing bracket کروشهی بسته.
کلمههای مرتبط
- parenthesis: پرانتز ( )
- curly brace: آکولاد { }
- index: اندیس؛ شمارهی جای یک خانه
درس این کلمه
bracket یکی از هشت کلمهی درس «اسم نمادها ۱» در فاز 0: کلمههای خودِ کد از دورهی انگلیسی برای برنامهنویسها است. بقیهی کلمههای این درس:
- parenthesis: پرانتز ( )
- curly brace: آکولاد { }
- colon: دونقطه :
- semicolon: نقطهویرگول ;
- comma: ویرگول ,
- dot: نقطه .
- quote: علامت نقلقول ' یا "