بتل کد Battle Codeدارد باز می‌شود…

جلسه‌ی 20: NAT، VPN و پروکسی NAT, VPN and Proxy

چطور ده دستگاه خانه با یک IP عمومی به اینترنت می‌روند؟ با NAT. یاد می‌گیری جدول NAT روتر چطور کار می‌کند و آن را با پایتون می‌سازی؛ بعد پروکسی و VPN: هر کدام چه چیزی را پنهان می‌کند، چه چیزی را نه، و چرا اپ‌های VPN رایگان خطرناک‌اند.

در این جلسه یاد می‌گیری

درس

⚠️ قانون طلایی این دوره: فقط روی دستگاه خودت یا با اجازه. هر چه یاد می‌گیری را فقط روی دستگاه، حساب و شبکه‌ی خودت امتحان کن، یا جایی که صاحبش (معلم یا والدین) اجازه داده. سرک کشیدن در دستگاه یا شبکه‌ی دیگران بدون اجازه، حتی برای شوخی یا کنجکاوی، جرم است (قانون جرایم رایانه‌ای) و به تو و خانواده‌ات آسیب می‌زند. این دوره درباره‌ی دفاع است: یاد می‌گیریم شبکه چطور کار می‌کند تا از آن محافظت کنیم. چیز مشکوکی دیدی؟ به والدین یا معلمت بگو.

🔁 یادت هست؟ در جلسه‌ی ۱۷ دامنه را از راست خواندیم: صاحب واقعی دو تکه‌ی آخر است، parts[-2] + "." + parts[-1].

parts = "login.school.example".split(".")
print(parts[-2] + "." + parts[-1])

در خانه هر دستگاه یک IP خصوصی دارد (192.168.1.5، 192.168.1.8، ...) ولی کل خانه فقط یک IP عمومی دارد: IP روتر. روتر چطور می‌فهمد پاسخ هر سایت مال کدام دستگاه است؟ با NAT (ترجمه‌ی آدرس). وقتی لپ‌تاپ (192.168.1.5، پورت 50001) به سایتی وصل می‌شود، روتر فرستنده را با IP عمومی خودش و یک پورت تازه (مثلاً 40001) عوض می‌کند و در جدول NAT می‌نویسد: «40001 یعنی لپ‌تاپ، پورت 50001». پاسخ که به پورت 40001 برسد، روتر آن را به لپ‌تاپ می‌دهد.

جدول NAT یک دیکشنری است: پورت عمومی ← «IP:پورت» دستگاه داخل. یک اثر جانبی خوب: غریبه‌ای که از بیرون به پورتی در می‌زند که در جدول نیست، به هیچ دستگاهی نمی‌رسد؛ روتر نمی‌داند او را کجا ببرد، پس دورش می‌اندازد. NAT مثل یک سپر مجانی است.

nat = {40001: "192.168.1.5:50001", 40002: "192.168.1.8:50007"}
for reply_port in [40002, 40009]:
    if reply_port in nat:
        print(reply_port, "send to", nat[reply_port])
    else:
        print(reply_port, "drop")

ساختن جدول: برای هر گفت‌وگوی تازه از داخل، روتر پورت عمومی بعدی را می‌دهد. یک متغیر next_port از 40001 شروع می‌شود و بعد از هر بار استفاده یکی زیاد می‌شود.

outgoing = ["192.168.1.5:50001", "192.168.1.8:50007"]
nat = {}
next_port = 40001
for conn in outgoing:
    nat[next_port] = conn
    next_port = next_port + 1
print(nat)

پروکسی (proxy) یک کامپیوتر واسطه است: تو از او می‌خواهی و او از سایت می‌گیرد و به تو می‌دهد. سایت IP پروکسی را می‌بیند، نه تو را. مدرسه‌ها و شرکت‌ها از پروکسی برای فیلتر کردن و محافظت استفاده می‌کنند. ولی یادت باشد: پروکسی همه‌ی چیزهایی که می‌خواهی را می‌بیند، و اگر سایت HTTP باشد، محتوا را هم.

VPN یک تونل رمزشده از دستگاه تو تا یک سرور VPN است. صاحب وای‌فای کافه فقط می‌بیند «یک ترافیک رمزشده به سرور VPN»، نه این‌که چه سایت‌هایی می‌روی. ولی:
- شرکت VPN می‌تواند ببیند کجا می‌روی؛ تو به جای کافه به او اعتماد کرده‌ای.
- VPN تو را ناشناس نمی‌کند و جلوی فیشینگ و بدافزار را نمی‌گیرد.
- قفل HTTPS و VPN یعنی «راه رمز شده»، نه «سایت درستکار».

⚠️ اپ‌های VPN رایگان: خیلی‌هایشان پولشان را از فروش اطلاعات تو درمی‌آورند، تبلیغ مزاحم نشان می‌دهند، بدافزار دارند، یا اجازه‌های عجیب می‌خواهند (مخاطبین، پیامک، عکس‌ها). بعضی اپ‌های «VPN» اصلاً تقلبی‌اند و برای دزدیدن حساب ساخته شده‌اند. قبل از نصب هر VPN با والدینت مشورت کن، و همیشه قانون و قوانین مدرسه را رعایت کن.
اشتباه رایج: «VPN دارم پس امنم.» امنیت یعنی رمز قوی، ورود دو مرحله‌ای، به‌روزرسانی و «ایست، بررسی، بپرس».

مثال‌های این جلسه

چالش‌ها

  1. Remember the Owner (آسان)
  2. Who Sees What? (آسان)
  3. The Free VPN App (متوسط)
  4. Deliver the Reply (متوسط)
  5. Build the NAT Table (سخت)
  6. The Router's Shield (سخت)

بیشتر بخوان

← جلسه‌ی 19: دیواره‌ی آتش جدی: ترتیب قانون‌ها جلسه‌ی 21: تشخیص نفوذ (IDS) →