بتل کد Battle Codeدارد باز می‌شود…

جلسه‌ی 31: تله‌ی شبیه‌سازی‌شده برای مهاجم A Pretend Honeypot

یک تله (honeypot) چیزی است که هیچ آدم درستکاری دلیلی ندارد به آن دست بزند: یک حساب admin2 که کسی از آن استفاده نمی‌کند، یک پورت بی‌کار، یک فایل قلابی. پس هر کس به آن دست بزند مشکوک است و هشدارش تقریباً هیچ‌وقت اشتباه نیست. یاد می‌گیری تله‌ی درست چیست، چه چیزهایی مجاز نیست، و با پایتون برخورد با پورت‌ها و حساب‌های تله را پیدا می‌کنی و فهرست هشدار می‌سازی؛ همه شبیه‌سازی، روی شبکه‌ی خودت.

در این جلسه یاد می‌گیری

درس

⚠️ قانون طلایی این دوره: فقط روی دستگاه خودت یا با اجازه. هر چه یاد می‌گیری را فقط روی دستگاه، حساب و شبکه‌ی خودت امتحان کن، یا جایی که صاحبش (معلم یا والدین) اجازه داده. سرک کشیدن در دستگاه یا شبکه‌ی دیگران بدون اجازه، حتی برای شوخی یا کنجکاوی، جرم است (قانون جرایم رایانه‌ای) و به تو و خانواده‌ات آسیب می‌زند. این دوره درباره‌ی دفاع است: یاد می‌گیریم شبکه چطور کار می‌کند تا از آن محافظت کنیم. چیز مشکوکی دیدی؟ به والدین یا معلمت بگو.

🔁 یادت هست؟ در جلسه‌ی ۲۹ زمان را با h, m, s = t.split(":") تکه کردیم و به ثانیه رساندیم. سه تکه‌ی split یک‌جا در سه متغیر رفتند. امروز هم لاگ‌ها زمان دارند و همین باز کردن را برای تاپل‌های سه‌تایی لاگ لازم داریم.

h, m, s = "10:02:05".split(":")
print(h, m, s)
print(int(m) * 60 + int(s))

تله (honeypot) چیست؟ فرض کن در کلاس یک قوطی بیسکویت خالی با یک زنگ کوچک گذاشته‌ای و همه می‌دانند مال کسی نیست. کسی دلیلی ندارد به آن دست بزند؛ پس اگر زنگ به صدا درآمد، کسی دنبال چیزی بوده که نباید. تله در شبکه همین است: چیزی که هیچ کاربر درستکاری لازمش ندارد، پس هر برخورد با آن هشدار است. برتری بزرگش: هشدار اشتباه تقریباً ندارد، برخلاف IDS که گاهی برای یک رمز فراموش‌شده هم زنگ می‌زند (جلسه‌ی ۲۱).
⚖️ تله فقط روی شبکه‌ی خودت یا با اجازه‌ی صاحب شبکه ساخته می‌شود. ما در این جلسه فقط با پایتون شبیه‌سازی می‌کنیم.

چند نوع تله:
- حساب تله: حسابی مثل admin2 یا backup_old که هیچ‌کس با آن کار نمی‌کند. کسی که با آن وارد شود دارد رمز حدس می‌زند یا از فهرست رمزهای لورفته استفاده می‌کند.
- پورت تله: پورتی مثل 2323 روی دستگاهی که آنجا هیچ برنامه‌ای ندارد. در زدن به آن یعنی کسی دنبال در باز می‌گردد (اسکن، جلسه‌ی ۲۱).
- فایل تله: فایلی با اسم وسوسه‌انگیز مثل passwords-old.txt که هیچ رمز واقعی ندارد و باز شدنش زنگ می‌زند.
چه چیزی مجاز نیست: گذاشتن اطلاعات واقعی در تله؛ ساختن صفحه‌ی «جم رایگان» برای گیر انداختن هم‌کلاسی‌ها (خودش فیشینگ است)؛ و حمله‌ی متقابل به کسی که به تله خورده. با هشدار فقط بررسی و خبر به صاحب شبکه.

در پایتون لاگ پورت‌ها فهرستی از تاپل‌های سه‌تایی است: (زمان، IP، پورت). for t, ip, port in log: هر سه را باز می‌کند و port in decoy_ports می‌پرسد این پورت تله است یا نه. همه‌ی برخوردهای دیگر عادی‌اند و چیزی چاپ نمی‌کنیم.

decoy_ports = [2323, 6000]
log = [
    ("10:00:01", "192.168.1.5", 443),
    ("10:00:09", "203.0.113.66", 2323),
    ("10:00:15", "192.168.1.8", 53),
    ("10:00:22", "203.0.113.66", 6000),
]
for t, ip, port in log:
    if port in decoy_ports:
        print("alert:", t, ip, "touched decoy port", port)

حساب‌های تله: حالا ورودها را نگاه می‌کنیم. برای هر IP یک فهرست از حساب‌های تله‌ای که امتحان کرده نگه می‌داریم: همان دیکشنری از فهرست‌های جلسه‌ی ۲۴. IP تازه اول [] می‌گیرد و بعد append. ورود sara عادی است و در فهرست نمی‌آید.

decoy_users = ["admin2", "backup_old"]
logins = [
    ("10:01:00", "198.51.100.9", "sara"),
    ("10:01:30", "198.51.100.9", "admin2"),
    ("10:02:10", "203.0.113.66", "backup_old"),
    ("10:03:00", "198.51.100.9", "backup_old"),
]
touched = {}
for t, ip, user in logins:
    if user in decoy_users:
        if ip not in touched:
            touched[ip] = []
        touched[ip].append(user)
print(touched)

فهرست هشدار برای صاحب شبکه: پورت‌ها و حساب‌ها را در یک دیکشنری جمع می‌کنیم ("port 2323" یا "user admin2") و برای هر IP تعداد برخوردهایش را می‌گوییم. str(port) عدد را متن می‌کند تا بشود به "port " چسباندش. یک نکته‌ی مهم: 192.168.1.8 یک دستگاه داخل شبکه است که به تله خورده؛ شاید آلوده باشد و باید بررسی شود.

decoy_ports = [2323, 6000]
decoy_users = ["admin2", "backup_old"]
port_log = [
    ("10:00:01", "192.168.1.5", 443),
    ("10:00:09", "203.0.113.66", 2323),
    ("10:00:15", "192.168.1.8", 53),
    ("10:00:22", "203.0.113.66", 6000),
    ("10:00:40", "192.168.1.8", 2323),
]
logins = [
    ("10:01:00", "198.51.100.9", "sara"),
    ("10:01:30", "198.51.100.9", "admin2"),
    ("10:02:10", "203.0.113.66", "backup_old"),
    ("10:02:40", "192.168.1.5", "reza"),
    ("10:03:00", "198.51.100.9", "backup_old"),
]

touched = {}
for t, ip, port in port_log:
    if port in decoy_ports:
        if ip not in touched:
            touched[ip] = []
        touched[ip].append("port " + str(port))
for t, ip, user in logins:
    if user in decoy_users:
        if ip not in touched:
            touched[ip] = []
        touched[ip].append("user " + user)

for ip in touched:
    print(ip, len(touched[ip]), touched[ip])

اشتباه‌های رایج:
- هشدار برای همه‌ی پورت‌ها یا ورودها به جای فقط تله‌ها: آن وقت هزار هشدار بی‌معنی داری.
- اسم یک حساب واقعی را تله کردن: کاربر درستکار هم زنگ را به صدا درمی‌آورد و همان برتری تله (بی‌هشدار اشتباه) از بین می‌رود.
- touched[ip].append(...) قبل از touched[ip] = [] که خطای KeyError می‌دهد.
- تله‌ای که خیلی واضح قلابی است یا روی یک دستگاه مهم واقعی نشسته.
⚖️ تله‌ی واقعی روی اینترنت کار متخصص‌ها و با اجازه است؛ ما فقط شبیه‌سازی می‌کنیم.

مثال‌های این جلسه

چالش‌ها

  1. Remember the Time Split (آسان)
  2. The Best Decoy (آسان)
  3. Allowed or Not? (متوسط)
  4. Count the Decoy Hits (متوسط)
  5. Who Tried the Decoy Accounts? (سخت)
  6. The Alert List (سخت)

بیشتر بخوان

← جلسه‌ی 30: مرور ۴ + پروژه: گزارش حادثه جلسه‌ی 32: حریم خصوصی در شبکه: چه کسی چه می‌بیند؟ →