بتل کد Battle Codeدارد باز می‌شود…

حالت‌ها و انتخاب‌ها

وقتی تیم درباره‌ی یک طراحی حرف می‌زند، این کلمه‌ها پشت سر هم می‌آیند: برای چه کاری است، کجا می‌شکند، کجا کند است و بهای هر انتخاب چیست.

اسم + اسم

در edge case، use case و pain point دو اسم کنار هم نشسته‌اند و اسم اول مثل صفت، دومی را توضیح می‌دهد: case چه جور حالتی است؟ حالتِ لبه. برای همین موقع جمع بستن فقط دومی s می‌گیرد: edge cases و pain points، نه edges case. ترتیب هم برعکس فارسی است: «حالتِ مرزی» می‌شود edge case.

هشت کلمه‌ی این درس

edge case (اِج کِیس): حالت مرزی؛ ورودیِ لبِ مرز

edge یعنی لبه و case یعنی حالت. edge case حالتی است که درست روی لبه‌ی محدوده‌ی عادی می‌افتد: فهرست خالی، عدد صفر، اسم یک‌حرفی، آخرین روز سال. کد با ورودی‌های معمولی خوب کار می‌کند و درست در همین لبه‌ها می‌شکند. برنامه‌نویس خوب پیش از هر چیز می‌پرسد: حالت‌های مرزی‌اش چیست؟

Did you test the edge case where the list is empty?

آن حالت مرزی را که فهرست خالی است تست کردی؟

corner case (کورنِر کِیس): حالت گوشه‌ای؛ چند حالت مرزی با هم

corner یعنی گوشه، جایی که دو لبه به هم می‌رسند. corner case وقتی است که چند شرط کمیاب هم‌زمان پیش می‌آیند: فهرست خالی است و اینترنت هم قطع شده و کاربر هم دو بار دکمه را زده. هر کدام تنها مشکلی ندارد، ولی با هم باگ می‌سازند. در گفت‌وگو خیلی‌ها edge case و corner case را به جای هم می‌گویند.

It only crashes in a rare corner case on old phones with no network.

فقط در یک حالت گوشه‌ای کمیاب خراب می‌شود: گوشی قدیمی، بدون شبکه.

use case (یوس کِیس): مورد استفاده؛ کاری که کاربر با آن می‌کند

use یعنی استفاده و case یعنی مورد. use case یک موقعیت واقعی است که کسی از برنامه یا ابزار تو استفاده می‌کند: «معلم می‌خواهد نمره‌های کلاس را یک‌جا ببیند». وقتی در مستندات می‌نویسند common use cases، یعنی کارهای رایجی که مردم با این ابزار انجام می‌دهند.

What is the main use case for this new endpoint?

مورد استفاده‌ی اصلی این اندپوینت تازه چیست؟

best practice (بِست پِرَکتیس): روش پیشنهادی و جاافتاده

practice این‌جا یعنی شیوه‌ی انجام یک کار، نه تمرین. best practice روشی است که آدم‌های باتجربه بعد از سال‌ها آزمون و خطا به آن رسیده‌اند و بیشتر وقت‌ها جواب می‌دهد. قانون نیست و خطا نمی‌دهد اگر رعایتش نکنی، ولی معمولاً بعداً دردسرت کمتر است. مثلاً: رمزها را در کد ننویس.

It is a best practice to keep secrets out of the source code.

روش درست این است که رمزها را بیرون از کد منبع نگه داری.

rule of thumb (رول آو ثام): قاعده‌ی سرانگشتی

thumb یعنی انگشت شست. در قدیم نجارها و خیاط‌ها با پهنای شستشان اندازه می‌گرفتند: دقیق نبود، ولی کار راه می‌انداخت. rule of thumb قاعده‌ای ساده و تقریبی است که در بیشتر موقعیت‌ها درست از آب درمی‌آید، بی آن‌که حساب دقیق بخواهد. مثل «تابع اگر در یک صفحه جا نشد، خردش کن».

As a rule of thumb, a function should do only one thing.

به عنوان یک قاعده‌ی سرانگشتی، هر تابع باید فقط یک کار بکند.

trade-off (تِرِید آف): بده‌بستان؛ چیزی می‌دهی تا چیزی بگیری

trade یعنی داد و ستد. trade-off وقتی است که نمی‌توانی دو چیز خوب را با هم داشته باشی و برای بیشتر شدن یکی، باید از دیگری کم کنی. در برنامه‌نویسی همه‌جا هست: سرعت در برابر حافظه، کد کوتاه در برابر کد خوانا، امکانات بیشتر در برابر زمان. انتخاب بی‌هزینه کم پیدا می‌شود.

Caching makes it faster, but the trade-off is more memory.

cache کردن سریع‌ترش می‌کند، ولی بهایش حافظه‌ی بیشتر است.

bottleneck (باتِل‌نِک): گلوگاه؛ کُندترین بخش که همه را معطل می‌کند

bottle یعنی بطری و neck یعنی گردن. بطری هر قدر هم بزرگ باشد، آب فقط به اندازه‌ی گردن باریکش بیرون می‌آید. bottleneck بخشی از سیستم است که از همه کندتر است و سرعت کل کار را پایین می‌کشد: یک query سنگین، یک دیسک کند، یا حتی آدمی که همه منتظر تأیید او هستند.

The database is the bottleneck, not the Python code.

گلوگاه پایگاه داده است، نه کد پایتون.

pain point (پِین پوینت): نقطه‌ی درد؛ چیزی که کاربر را اذیت می‌کند

pain یعنی درد و point یعنی نقطه. pain point جایی از کار است که آدم‌ها را واقعاً کلافه می‌کند: فرمی که هر بار باید از اول پر شود، نصبی که ده مرحله دارد، buildی که بیست دقیقه طول می‌کشد. محصول خوب از پیدا کردن همین دردها و برداشتنشان شروع می‌شود.

Slow builds are the biggest pain point for our team right now.

buildهای کند الان بزرگ‌ترین دردسر تیم ماست.

توضیح یک pull request

The main use case for this page is simple: a teacher wants to see the scores of one class.

As a rule of thumb, we load 50 rows at a time. The trade-off is one extra click for big classes, but the page opens much faster. The real bottleneck was the database query, not the browser.

Please test two edge cases: a class with no students, and a student with no scores.

Slow loading was the biggest pain point in user feedback, so this change is important.

مورد استفاده‌ی اصلی این صفحه ساده است: معلم می‌خواهد نمره‌های یک کلاس را ببیند.

به عنوان یک قاعده‌ی سرانگشتی، هر بار ۵۰ ردیف را می‌آوریم. بهایش یک کلیک اضافه برای کلاس‌های بزرگ است، ولی صفحه خیلی زودتر باز می‌شود. گلوگاه واقعی query پایگاه داده بود، نه مرورگر.

لطفاً دو حالت مرزی را تست کنید: کلاسی که هیچ دانش‌آموزی ندارد، و دانش‌آموزی که هیچ نمره‌ای ندارد.

کند باز شدن صفحه بزرگ‌ترین گله‌ی کاربرها در بازخوردها بود، پس این تغییر مهم است.