بتل کد Battle Codeدارد باز می‌شود…

جواب سرور

سرور با چند کلمه و یک عدد سه‌رقمی می‌گوید چه شد. این هشت جواب را بشناس تا بدانی اشتباه از تو بوده یا از سرور، و حالا چه باید بکنی.

too یعنی «بیش از حد»

too قبل از صفت یا many/much می‌آید و می‌گوید چیزی از اندازه گذشته و این خوب نیست: too many requests (درخواست‌های بیش از حد)، too large (بیش از حد بزرگ)، too slow (بیش از حد کُند). با very فرق دارد: very fast تعریف است، too fast گله.

هشت کلمه‌ی این درس

OK (اوکِی): درست، بدون مشکل؛ کد 200 در HTTP

OK معروف‌ترین کلمه‌ی انگلیسی است و یعنی «خوب است، مشکلی نیست». در HTTP، وقتی سرور درخواست را بی‌مشکل انجام می‌دهد، جواب را با کد 200 و کلمه‌ی OK شروع می‌کند. این بهترین خبری است که از یک سرور می‌شنوی: «گرفتم، انجام شد، این هم جوابت». روی دکمه‌ی پنجره‌های پیام هم همین کلمه را می‌بینی: یعنی «باشه، فهمیدم».

If the status is 200 OK, the request worked.

اگر وضعیت 200 OK باشد، درخواست درست انجام شده است.

bad request (بَد ریکوئِست): درخواست نادرست؛ کد 400

bad یعنی بد و bad request یعنی «درخواستت ایراد دارد». سرور با کد 400 می‌گوید چیزی که فرستادی را نمی‌فهمد یا قبول ندارد: JSON ناقص است، یک خانه‌ی لازم جا مانده، یا به‌جای عدد متن داده‌ای. مثل فرم اداری که ناقص پر شده و آن را به خودت برمی‌گردانند. تقصیر از سمت کلاینت است؛ پس تکرار همان درخواست فایده ندارد و باید درستش کنی.

The server returned 400 Bad Request because the email field was empty.

سرور 400 Bad Request برگرداند، چون خانه‌ی ایمیل خالی بود.

unauthorized (آن‌آثِرایزد): بدون مجوز؛ کد 401، یعنی اول باید وارد شوی

authorize یعنی اجازه دادن و پیشوند un- آن را منفی می‌کند: unauthorized یعنی «اجازه‌داده‌نشده». سرور با کد 401 می‌گوید «نمی‌دانم کی هستی؛ اول خودت را معرفی کن». یعنی توکن یا کلید نفرستاده‌ای، یا اشتباه و تاریخ‌گذشته است. مثل نگهبانی که می‌گوید «کارت شناسایی لطفاً». با 403 فرق دارد: در 403 سرور تو را می‌شناسد، ولی اجازه‌ی این کار را به تو نمی‌دهد.

I get 401 Unauthorized when I call the API without a token.

وقتی API را بدون توکن صدا می‌زنم، خطای 401 Unauthorized می‌گیرم.

internal server error (اینتِرنال سِروِر اِرِر): خطای داخلی سرور؛ کد 500

internal یعنی داخلی. internal server error یعنی «داخل سرور چیزی خراب شد» و کدش 500 است. این بار تقصیر تو نیست: درخواستت شاید کاملاً درست بوده، ولی برنامه‌ی روی سرور وسط کار به خطا خورده، مثلاً یک exception که کسی آن را نگرفته است. مثل وقتی که سفارشت درست بوده، ولی در آشپزخانه اجاق خراب شده. اگر سرور مال خودت است، جواب در log سرور است.

The page shows 500 Internal Server Error after the last update.

بعد از آخرین به‌روزرسانی، صفحه خطای 500 Internal Server Error نشان می‌دهد.

redirect (ریدایرِکت): به نشانی دیگری فرستادن

direct یعنی راه نشان دادن و re- یعنی دوباره: redirect یعنی «به راه دیگری فرستادن». وقتی سرور به‌جای جواب می‌گوید «این‌جا نیست، برو به آن نشانی»، مرورگر خودش به نشانی تازه می‌رود. کدهایش با 3 شروع می‌شوند: 301 یعنی برای همیشه جابه‌جا شده و 302 یعنی فعلاً. مثل کاغذ روی در مغازه: «به کوچه‌ی بعدی اسباب‌کشی کرده‌ایم». بعد از ورود موفق هم معمولاً به صفحه‌ی اصلی redirect می‌شوی.

After login, the site redirects you to the home page.

بعد از ورود، سایت تو را به صفحه‌ی اصلی می‌فرستد.

success (ساکسِس): موفقیت؛ کار درست انجام شد

success یعنی موفقیت. در برنامه‌ها وقتی کاری بی‌خطا تمام می‌شود، این کلمه را می‌بینی: در پیام سبزرنگ بعد از ذخیره، در جواب یک API به شکل success: true، یا در اسم تابعی که بعد از تمام شدن کار صدا زده می‌شود (onSuccess). در HTTP همه‌ی کدهای 2xx «کدهای موفقیت» هستند: 200 یعنی OK، 201 یعنی ساخته شد و 204 یعنی انجام شد و چیزی برای برگرداندن نیست.

A 2xx status code means success.

کد وضعیت 2xx یعنی موفقیت.

failure (فِیلیِر): شکست؛ کار انجام نشد

failure اسمِ فعل fail است و یعنی شکست یا از کار افتادن. در برنامه‌نویسی هر جا کاری نشد، این کلمه پیدا می‌شود: login failure (ورود ناموفق)، network failure (قطعی شبکه)، test failure (تستی که رد شد). برنامه‌ی خوب برای هر دو حالت آماده است: اگر success شد چه کنم و اگر failure شد چه بگویم. کاربر نباید با یک صفحه‌ی سفید تنها بماند.

The app shows a clear message on failure.

برنامه هنگام شکست یک پیام روشن نشان می‌دهد.

too many requests (تو مِنی ریکوئِستس): درخواست‌های بیش از حد؛ کد 429

too many یعنی «بیش از اندازه زیاد». سرور با کد 429 می‌گوید «در این مدت کوتاه خیلی زیاد درخواست فرستادی؛ کمی صبر کن». هر سرویس سقفی برای تعداد درخواست دارد تا یک نفر همه‌ی توانش را نگیرد. مثل فروشنده‌ای که می‌گوید «یکی‌یکی لطفاً». معمولاً وقتی پیش می‌آید که در یک حلقه تندتند API را صدا می‌زنی. چاره‌اش صبر کردن و آهسته‌تر فرستادن است.

The API returned 429 Too Many Requests, so we wait ten seconds.

API خطای 429 Too Many Requests برگرداند، پس ده ثانیه صبر می‌کنیم.

خطاهای رایج

Common errors

200 OK: success. The request worked.
400 Bad Request: your JSON is not valid or a field is missing. Fix the request before you send it again.
401 Unauthorized: your token is missing or wrong.
429 Too Many Requests: you sent too many requests in one minute. Wait and try again.
500 Internal Server Error: a failure on our side. It is not your fault. Try again later.

If you see a redirect (301), use the new URL.

خطاهای رایج

200 OK: موفقیت. درخواست درست انجام شد.
400 Bad Request: JSON تو درست نیست یا یک خانه جا افتاده. قبل از فرستادن دوباره، درخواست را درست کن.
401 Unauthorized: توکن تو نیست یا اشتباه است.
429 Too Many Requests: در یک دقیقه درخواست‌های زیادی فرستادی. صبر کن و دوباره امتحان کن.
500 Internal Server Error: شکستی از طرف ما. تقصیر تو نیست. بعداً دوباره امتحان کن.

اگر ریدایرکت (301) دیدی، از URL تازه استفاده کن.