بتل کد Battle Codeدارد باز می‌شود…

شناخت کاربر

پیش از نوشتن حتی یک خط کد، باید بدانی برای چه کسی می‌سازی و او چه می‌خواهد. این هشت کلمه، زبان جلسه‌های اول هر محصول است.

As a…, I want to…, so that…

الگوی user story سه تکه‌ی ثابت دارد. بعد از As a اسم یک نقش می‌آید (a student، a teacher). بعد از I want to فعل ساده می‌آید (I want to see). بعد از so that یک جمله‌ی کامل می‌آید که دلیل را می‌گوید: so that I do not forget my homework.

هشت کلمه‌ی این درس

product manager (پرادَکت مَنِیجِر): مدیر محصول؛ کسی که تصمیم می‌گیرد چه چیزی ساخته شود

product یعنی «محصول»، چیزی که برای مردم ساخته می‌شود؛ در نرم‌افزار، خود اپ یا سایت. product manager (کوتاهش PM) کسی است که مدام می‌پرسد «کاربر چه می‌خواهد و اول چه چیزی را بسازیم؟». معمولاً خودش کد نمی‌نویسد، ولی با کاربرها حرف می‌زند، فهرست کارها را مرتب می‌کند و بین برنامه‌نویس‌ها، طراح‌ها و مدیرها پل می‌زند. مثلاً در تیم اپ مدرسه، اوست که تصمیم می‌گیرد اول «برنامه‌ی کلاس‌ها» ساخته شود یا «نمره‌ها».

Our product manager decided to build the homework page first.

مدیر محصولمان تصمیم گرفت اول صفحه‌ی تکلیف‌ها را بسازیم.

user story (یوزِر استوری): یک خواسته‌ی کاربر در یک جمله‌ی کوتاه

story یعنی «داستان». user story یک جمله‌ی کوتاه است که از زبان کاربر می‌گوید چه می‌خواهد و چرا. شکل معمولش این است: As a …, I want …, so that …. تیم‌ها کارها را به‌جای «یک دکمه بساز» با user story می‌نویسند تا یادشان نرود این کار برای چه کسی و به چه دلیلی است.

Write a user story for every new feature before you start coding.

برای هر قابلیت تازه، پیش از شروع کدنویسی یک user story بنویس.

target audience (تارگِت آدیِنس): مخاطب هدف؛ گروهی که محصول برای آن‌ها ساخته می‌شود

target یعنی «هدف» (مثل سیبل تیراندازی) و audience یعنی «تماشاگران» یا «مخاطب‌ها». target audience گروهی از آدم‌هاست که محصول را برای آن‌ها می‌سازی. اپی که برای دانش‌آموزهای دبیرستانی است با اپی که برای معلم‌هاست فرق دارد: کلمه‌ها، رنگ‌ها و حتی قیمت عوض می‌شود. اگر بگویی «برای همه»، معمولاً برای هیچ‌کس خوب نمی‌سازی.

Our target audience is high school students who study for exams.

مخاطب هدف ما دانش‌آموزهای دبیرستانی هستند که برای امتحان درس می‌خوانند.

user research (یوزِر ریسِرچ): پژوهش درباره‌ی کاربرها؛ پرسیدن و تماشا کردن آن‌ها

research یعنی «پژوهش». user research یعنی پیش از ساختن (و بعدش هم) بروی ببینی کاربرها واقعاً چه می‌کنند و چه مشکلی دارند: با چند نفر مصاحبه کنی، نظرسنجی بفرستی یا تماشا کنی چطور با اپ کار می‌کنند. مثلاً قبل از ساختن اپ کتابخانه‌ی مدرسه با ده دانش‌آموز حرف می‌زنی و می‌فهمی مشکل اصلی‌شان پیدا کردن کتاب نیست؛ یادشان می‌رود کتاب را پس بدهند.

Our user research showed that students use the app mostly on phones.

پژوهش کاربری ما نشان داد دانش‌آموزها بیشتر با گوشی از اپ استفاده می‌کنند.

persona (پِرسونا): آدمی خیالی که نماینده‌ی یک گروه از کاربرهاست

persona در لاتین یعنی «نقاب بازیگر». در طراحی محصول، persona یک آدم خیالی ولی واقعی‌نماست که از روی user research ساخته می‌شود: اسم دارد، سن دارد، هدف و دردسر دارد. مثلاً «سارا، ۱۵ ساله، شب‌ها با گوشی درس می‌خواند و از اعلان‌های زیاد خسته است». وقتی تیم باید تصمیم بگیرد، می‌پرسد: «سارا این را می‌خواهد؟».

We made two personas: a busy teacher and a student who studies at night.

دو persona ساختیم: یک معلم پرمشغله و یک دانش‌آموز که شب‌ها درس می‌خواند.

wireframe (وایِرفریم): طرح خطی و ساده‌ی یک صفحه، بدون رنگ و جزئیات

wire یعنی «سیم» و frame یعنی «قاب». wireframe طرح خیلی ساده‌ی یک صفحه است، فقط با جعبه و خط، مثل اسکلت: این‌جا عنوان، این‌جا فهرست، آن پایین دکمه. رنگ و عکس و فونت ندارد، چون هنوز فقط می‌پرسی «چه چیزی کجا باشد؟». می‌شود آن را با مداد روی کاغذ کشید یا با یک ابزار طراحی.

I drew a quick wireframe of the login page on paper.

یک طرح خطی سریع از صفحه‌ی ورود روی کاغذ کشیدم.

mockup (ماک‌آپ): تصویر کامل ظاهر صفحه، شبیه نسخه‌ی واقعی ولی بدون کد

mock یعنی «ساختگی» یا «تقلیدی». mockup تصویر کامل یک صفحه است، با رنگ، فونت، عکس و متن واقعی، که دقیقاً نشان می‌دهد محصول چه شکلی خواهد شد. ولی فقط عکس است و دکمه‌هایش کار نمی‌کنند. ترتیب معمول این است: اول wireframe، بعد mockup، بعد prototype (نسخه‌ای که می‌شود رویش کلیک کرد) و آخر کد.

The designer shared a mockup of the new shop page.

طراح یک ماک‌آپ از صفحه‌ی تازه‌ی فروشگاه فرستاد.

user flow (یوزِر فلو): مسیر قدم‌به‌قدم کاربر در اپ برای انجام یک کار

flow یعنی «جریان». user flow مسیری است که کاربر قدم‌به‌قدم طی می‌کند تا کاری را تمام کند، مثلاً خرید یک دفتر از فروشگاه آنلاین: صفحه‌ی اول، جست‌وجو، صفحه‌ی کالا، سبد خرید، پرداخت و پیام «سفارش ثبت شد». آن را معمولاً با جعبه و فلش می‌کشند. هر قدم اضافه یعنی چند کاربر دیگر که وسط راه خسته می‌شوند و می‌روند.

The checkout user flow has five steps, so let us make it three.

مسیر پرداخت پنج قدم دارد؛ بیا آن را سه قدم کنیم.

یک صفحه معرفی محصول

Product brief: Homework Board

Product manager: Sara
Target audience: high school students (14 to 18) who study on their phones.

Problem: Our user research showed that many students forget homework, because teachers post it in three different places.

Persona: Ali, 15, checks his phone on the bus and wants to see everything in one minute.

User story: As a student, I want to see all my homework on one page, so that I do not miss anything.

Next steps: The designer will draw a wireframe this week. After that, we will test the mockup and the user flow with ten students.

معرفی محصول: تابلوی تکلیف

مدیر محصول: سارا
مخاطب هدف: دانش‌آموزهای دبیرستانی (۱۴ تا ۱۸ ساله) که با گوشی درس می‌خوانند.

مشکل: پژوهش کاربری ما نشان داد خیلی از دانش‌آموزها تکلیف را فراموش می‌کنند، چون معلم‌ها آن را در سه جای مختلف می‌گذارند.

پرسونا: علی، ۱۵ ساله، در اتوبوس به گوشی‌اش نگاه می‌کند و می‌خواهد همه‌چیز را در یک دقیقه ببیند.

user story: به‌عنوان یک دانش‌آموز، می‌خواهم همه‌ی تکلیف‌هایم را در یک صفحه ببینم تا چیزی جا نماند.

قدم‌های بعد: طراح این هفته یک طرح خطی می‌کشد. بعد از آن، ماک‌آپ و مسیر کاربر را با ده دانش‌آموز آزمایش می‌کنیم.